

حتما برای شما نیز جالب بود که ATI با سرعتی باور نکردنی در ارایه محصولات توجه همگان را به خود جلب نمود بطوریکه با ارایه تعداد زیادی از کارت های گرافیک خانواده سری ATI HD5000 و در تمامی رده ها , محصولات nVidia را به چالش کشید. درواقع ATI هیچ رده ای از کارت های گرافیکی را خالی از محصولات خود قرار نداد و از High End گرفته تا Low End کارت های گرافیک متنوعی را معرفی کرد.

اینبار و در یکی دیگر از بررسی های لابراتوآر شهر سخت افزار قصد داریم کارت گرافیک ATI HD5450 را مورد بررسی قرار داده و توانایی آن را در حیطه عمل ارزیابی نماییم.
از شما دعوت می کنیم که در این بررسی همراه ما باشید.
معرفی همزمان با انتشار این اسلاید توضیحاتی نیز در رابطه با محصولات جدید ارایه شده و در آن از Cedar به عنوان نام رمز کارت گرافیک ATI HD5450 نام برده شده بود. البته اگر کمی هم هوشمندانه به محصولات ارایه شده بنگریم , از مقایسه با محصولات خانواده ATI HD4000 می توانیم حدس بزنیم که نام فنی ATI HD5450 می تواند RV810 باشد ! البته بهتر است زیاد به این مورد توجه نکنیم چراکه اساسا AMD سیستم نامگذاری خود را در خانواده ATI HD5000 تغییر داده و برای نامگذاری آنها از TAG و یا بعبارت بهتر از همان برچسب اسمی استفاده نموده است. ATI Radeon HD5450 در بین محصولات معرفی شده در خانواده بزرگ ATI HD5000 Series پایین ترین عضو خانواده محسوب می شود. همانند دیگر محصولات ATI HD5000 , کارت گرافیک ATI HD5450 نیز از سه ویژگی DirectX 11 , ATI Eyefinity Technology و ATI Stream بهره می برد. در واقع این سه ویژگی بصورت مشترک در بین تمامی محصولات ATI HD5000 Series دیده می شود. همانطور که اشاره شد این محصول پایین ترین عضو ATI HD5000 Series بوده و بهمین جهت در رده Low-End و یا بعبارت بهتر در رده Low Budget قرار می گیرد. ATI HD5450 صرف نظر از اینکه در رده محصولات Low-End قرار گرفته و قیمتی بسیار پایین دارد , کارت گرافیکی متفاوتی نیز به شمار می رود. البته حتما می دانید که محصولی در این سطح مناسب Gaming نیست لذا اگر هم از آن به جهت بازی استفاده نمودید , انتظار فریم های بالا ( در بازی های سبک ) و یا انتظار اجرای تمامی بازی های به روز را نداشته باشید. اما همانطور که اشاره کردیم ATI HD5450 با در اختیار داشتن ویژگی هایی چون DirectX 11 , ATI Eyefinity Technology و ATI Stream در کنار قیمت پایین , محصولی مناسب جهت راه اندازی یک سیستم به روز برای کارهای روزمره و ایده ال جهت راه اندازی یک سیستم HTPC به شمار می رود. . قابل توجه است که تمامی ویرایش های عرضه شده از این محصول در برندهای متفاوت از پشتیبانی Eyefinity برخوردار نیستند. به منظور در اختیار داشتن این تکنولوژی می بایست حداقل سه خروجی بر روی کارت تعبیه شده و یکی از آنها Displayport باشد. البته همانطور که اشاره شد از انجاییکه این محصول مناسب بازی نمی باشد لذا Eyefinity نیز تنها به جهت در اختیار داشتن یک Desktop جالب توجه و یا بعنوان مثال در زمان برگزاری یک کنفرانس و هنگام ارایه مطلب می تواند مفید و مورد استفاده باشد. بد نیست ابتدا نگاهی بر مشخصات فنی این محصول داشته باشیم : همانطور که مشاهده می کنید پروسه ساخت هسته HD5450 , 40 نانومتری است. فرکانس هسته به میزان ۶۵۰ مگاهرتز و فرکانس حافظه برای حافظه های DDR3 , 800 مگاهرتز و برای حافظه های DDR2 , 400 مگاهرتز تعیین شده است. کارت گرافیک ATI HD5450 تنها دارای ۸۰ پردازنده جریانی است که در مقایسه با مقدار ۱۶۰۰ در کارت ATI HD5870 رقم بسیار ناچیزی محسوب می شود. نکته قابل توجه دیگر میزان حداکثر توان مصرفی است که ۱۹ وات تعیین شده است. بنابراین اسلات PCI Express براحتی می تواند توان مورد نیاز این کارت را فراهم نموده و عدم نیاز به تغذیه خارجی را سبب گردد. همچنین میزان حداکثر توان مصرفی در حالت Idle به ۶ وات رسیده است. در این رابطه و به منظور آشنایی بیشتر با نحوه مدیریت توان در کارت های ATI , تکنولوژی ATI Powerplay را مورد مطالعه قرار دهید. پایین بودن توان مصرفی در کارت HD5450 سبب شده است که از خنک کننده Passive بر روی کارت استفاده گردد. استفاده از این نوع خنک کننده به جهت بی صدا بودن محصول می تواند نکته مهمی در راه اندازی سیستم های حساس به صدا ( بعنوان مثال HTPC ) باشد. نکته آخر که در رابطه با این محصول و در جهت استفاده آن بر روی سیستم های HTPC بد نیست ذکر کنیم , بکار رفتن هسته پردازشگر صدا در داخل GPU است. این هسته پردازشگر سازگار با ویرایش HDMI 1.3a و همراه با پشتیبانی از صدای Dolby TrueHD و DTS-HD Masterخواهد بود.
معرفی کارت گرافیک Sapphire HD5450 برند سفایر بعنوان یکی از اولین تولیدکنندگان محصولات ATI بوده و معمولا کارت های گرافیک آن جزو بهترین ها و پرطرفدارترین های ATI است. در بررسی پیش رو از کارت گرافیک Sapphire Radeon HD5450 استفاده نموده ایم که توسط شرکت محترم یونیکام سرویس در اختیار لابرتوآر شهر سخت افزار قرار گرفته است. به جهت آشنایی با مشخصات فنی این محصول تصویری از صفحه اصلی GPU-z را مشاهده می کنید : همانطور که در تصویر فوق ملاحظه می شود از لحاظ فنی , کارت گرافیک Sapphire HD5450 تفاوتی با ویرایش مرجع ندارد. حافظه کارت گرافیک Sapphire HD5450 از نوع GDDR3 و تولید کمپانی سامسونگ است. پس از بررسی پارت نامبر درج شده بر روی چیپ و مطالعه Datasheet این محصول متوجه می شوید که فرکانس کاری این چیپ حداکثر ۸۰۰ مگاهرتز و با تاخیر ۱٫۲۵ نانوثانیه می باشد. از آنجا که فرکانس کاری حافظه بر روی کارت فعلی ۶۵۰ مگاهرتز است لذا براحتی می توانید فرکانس کاری آن را بر روی ۸۰۰ مگاهرتز تنظیم کرده و استفاده نمایید. اگر تصویر فوق را با تصاویر برد مرجع مقایسه کنیم به این نکته خواهیم رسید که از دید ظاهری و همچنین قطعات بکار رفته , تنها تفاوت در رنگ PCB و خنک کننده Sapphire HD5450 است. خروجی های Sapphire HD5450 نیز بصورت استاندارد بوده و شامل یک خروجی HDMI , یک خروجی DVI و یک خروجی VGA می باشد. محصولی که در اختیار لابراتوآر شهر سخت افزار قرار گرفته دارای جعبه ای از نوع Light Box بوده و بهمین دلیل تنها حاوی CD راه انداز , راهنمای سریع نصب و LP Bracket می باشد. نکته آخری که در رابطه با استفاده از کارت گرافیک Sapphire HD5450 باید دقت نمایید , بکارگیری منبع تغذیه با توان حداقل ۴۰۰ وات می باشد. همانطور که دقت کرده اید خروجی های این کارت به جهت راه اندازی تکنولوژی Eyefinity مناسب نیست. چراکه به منظور استفاده از این تکنولوژی حتما به خروجی Displayport احتیاج خواهید داشت. در بین محصولات Sapphire نمونه دیگری از کارت HD5450 دیده می شود که دارای خروجی Displayport است. لذا در هنگام خرید و در صورتیکه به این خروجی نیاز دارید حتما در انتخاب محصول دقت نمایید.




معرفی شیوه تست و سیستم پایه
همانطور که پیش از این نیز اشاره کردیم , کارت گرافیک ATI Radeon HD5450 کارتی جهت انجام امور روزمره و یکی از بهترین گزینه ها جهت استفاده در سیستم های Home Theatre PC است. لذا اگر به قصد بازی چنین کارتی را تهیه کنید بدون شک متضرر خواهید شد. بهمین جهت در بخش مربوط به تست کارت گرافیک تست های سنگین و متعدد Gaming را حذف کرده و تنها به تست یک بازی پرداخته ایم. البته نتایج بدست آمده به شما نشان خواهد داد که توانایی این کارت در اجرای بازی در چه حدی است اما به این نکته نیز توجه داشته باشید که در تعداد فریم های کمتر از ۳۰ در ثانیه عملا بازی دچار مشکل شده و لذت بازی را از بین خواهد برد.
علاوه بر تست بازی , دو تست استاندارد ۳DMark Vantage و تست DirectX 11 Unigine Heaven نیز بر روی کارت Sapphire HD5450 انجام شده است. در نهایت توانایی کارت در اجرای تصاویر ویدئویی را بررسی خواهیم کرد که بدون شک مهمترین بخش در بررسی ATI HD5450 محسوب می شود.
پیش از مطالعه نتایج تست شما را با سیستم تست و تنظیمات بکار گرفته شده در نرم افزار های تست آشنا می کنیم :

در نرم افزار های استفاده شده جهت تست دو تنظیم زیر را بکار برده ایم :
نتایج تست کارت Sapphire HD5450 تست ۳DMark Vantage تست ۳DMark Vantage در حالت استاندارد ( Performance Mode ) انجام شده و نتیجه زیر برای کارت گرافیک Sapphire HD5450 ثبت گردیده است : تست Gaming همانطور که اشاره شد تست های متعدد بازی را حذف کرده و تنها به اجرای تست بازی Resident Evil 5 و Heaven DX11 Benchmark بسنده کرده ایم. نتایج بدست آمده در چارت های زیر ارایه شده است : در تست Heaven Benchmark DX11 فعال و غیرفعال بودن Tesselation با عبارت “T” و “No T” مشخص گردیده است. مشاهده می شود که تعداد فریم های بدست آمده در ثانیه به منظور اجرای سالم و بدون نقص یک بازی کافی نیست. البته اجرای بازی های بسیار سبک در رزولوشن های پایین امکان پذیر است اما در بازی های متوسط و رو به بالا عملا انجام یک بازی روان ممکن نیست. لذا کارت ATI HD5450 بهیچ وجه بعنوان گزینه ای مناسب برای بازی توصیه نمی شود. تست DirectX Video Acceleration امروزه یکی از مهترین مباحثی که در راستای استفاده از GPU مطرح شده است چیزی نیست جز مفهوم GPGPU و یا بعبارت بهتر General Purpose GPU. بطور کلی مفهوم GPGPU به تکنیکی اطلاق می شود که در آن محاسبات مربوط به امور گرافیکی که قبلا توسط CPU پردازش می شد , به GPU یا هسته گرافیکی انتقال داده شود. از آنجا که صحبت در رابطه با مبحث GPGPU بسیار گسترده بوده و خود نیازمند مطلبی مجزاست لذا از ادامه آن در این فرصت صرف نظر می کنیم. در رابطه با نکته ای که بیان شد دو کمپانی بزرگ سازنده کارت های گرافیکی نیز به ارایه تکنولوژی خود پرداخته و زمینه را برای پیشرفت GPGPU فراهم ساخته اند. ATI Stream عنوان تکنولوژی است که توسط ATI ارایه شده و بعنوان تکنولوژی AMD در زمینه GPGPU مطرح شده است. ATI Stream یک لایه یا واسط نرم افزاری است که به توسعه دهندگان نرم افزاری این امکان را می دهد که توسط زبان برنامه نویسی خاص این تکنولوژی , با GPU ارتباط برقرار کرده و انجام محاسبات خاصی را بر عهده GPU قرار دهند. دقت کنید که GPU تنها در محاسبات خاصی برتری قابل توجهی بر CPU دارد و لذا لازم است به این نکته توجه کنید که هم اکنون نیز انجام محاسبات محدودی بر عهده GPU قرار داده شده که یکی از آنها را در ادامه بررسی خواهیم کرد. اگر شما هم از جمله افرادی باشید که ترجیح می دهند فیلم های سینمایی را در بالاترین کیفیت ممکن ببینند حتما این نکته نیز برای شما جذاب خواهد بود که می توانید انجام عملیات Decoding تصویر را بر عهده GPU قرار داده و بدین ترتیب بار پردازشی CPU و نیز توان مصرفی آن را کاهش دهید. حتما با فرمت تصویری mkv آشنا هستید. فرمت x.264 که اغلب با عنوان mkv شناخته می شود یکی از انواع فرمت های تصویری است که توانایی ارایه تصاویر HD را داراست. شاید مهم ترین نکته در هنگام پخش فیلم HD با فرمت mkv این باشد که پردازنده موجود در سیستم , توانایی Decoding مناسبی داشته و در نهایت فیلم دلخواه شما با کمترین افت فریم و کاهش کیفیت پخش گردد. حال برای اینکه بیشتر با این قضیه آشنا شوید , فایل تصویری با فرمت mkv و کیفیت HD 1080p انتخاب کرده و آن را توسط دو نرم افزار پخش کرده ایم. در نرم افزار Media Playe Classic Home Cinema قابلیت GPU Hardware Acceleration پشتیبانی شده و عمل Decoding فایل تصویری توسط GPU صورت می گیرد : همانطور که مشاهده می کنید میزان بار بر روی پردازنده ۵% بوده (۱) و فرکانس کاری GPU و حافظه آن در حالت فعال (۲) به سر می برند. در ادامه و بلافاصله فایل تصویری مذکور را توسط نرم افزار Media Player Classic پخش کرده و پردازش CPU و GPU را مورد ارزیابی قرار دادیم. مشاهده می کنید که فرکانس GPU و حافظه آن به حالت بیکار رفته و بار پردازنده به ۲۸% افزایش یافته است. بدون تردید مشخص است که در حالت اول و با توجه به اینکه نرم افزار Media Player Classic HC از قابلیت Hardware Acceleration پشتیبانی می کند, عملیات Decoding فایل تصویری توسط GPU انجام شده و پردازنده سیستم در حالت بیکار به سر می برد. اما در حالت دوم و با تغییر در نرم افزار, عملیات Decoding بر عهده CPU قرار گرفته و بار پردازشی بر روی آن اعمال می شود. دقت کنید که در سیستم تست لابرتوآر شهر سخت افزار, پردازنده Core i5 750 پردازنده قدرتمندی محسوب می شود اما در سیستم های HTPC عملا از چنین پردازنده ای خبری نیست و اعمال چنین باری بر روی پردازنده ممکن است آن را دچار مشکل سازد. سخن پایانی حتما برای شما نیز این اطمینان حاصل شده است که کارت گرافیک ATI Radeon HD5450 گزینه ای مناسب جهت Gaming نخواهد بود. اما در کنار آن قابلیت های ویژه ای خواهد داشت که آن را به محصولی برتر و درخور توجه مبدل می کند. پشتیبانی از DirectX11 , پشتیبانی از تکنولوژی Eyefinity ( البته در ویرایش دارای خروجی Displayport ) و خنک کننده Passive از جمله آن است. نکته دیگر همان قابلیت Decoding مناسب و کارایی آن است که در بخش قبل بدان اشاره کردیم. بطور کلی کارت گرافیک Radeon HD5450 بدون تردید گزینه ای مناسب جهت امور روزمره , کارهای اداری و در نهایت انتخابی ایده آل در سیستم های HTPC است. اگر به دنبال محصولی ساده , خوش قیمت و مناسب کارهای معمول خود هستید Radeon HD5450 را به سبد خرید خود اضافه کرد و از این مطمئن باشید که محصولی مناسب را برگزیده اید. منبع:http://www.shahrsakhtafzar.com/review/ATI_HD5450_Review/Page-5.html نویسنده پیام حداد




حتما نام iPad به گوشتان خورده است. آخرین محصول شرکت پر آوازه اپل که به مانند تمامی مخلوقات این شرکت، با سر و صدا و همهمه فراوانی همراه بود. ماه گذشته این محصول وسوسه انگیز روانه بازار شد و طبق پیش بینی ها، با استقبال فراوان کاربران اپل مواجه شد. iPad رایانه ای شبه یک Tablet PCاست که از نظر توانایی و قدرت پردازشی، در رده نت بوک های کنونی جای می گیرد. ظاهر و طراحی این محصول شبیه یک iPhone است، با ظاهری بزرگ تر و صفحه نمایشی عریض.
برای شارژ باطری های iPad باید از کابل و درگاه مخصوص این قطعه که بر اساس استاندارد اپل طراحی شده است استفاده نمود. اپل جهت شارژ iPad، از استاندار USBاستفاده نموده است. به شکلی که کاربران می توانند قطعه خود را از طریق کابل مخصوص به درگاه USB رایانه های شخصی متصل کنند یا از طریق یک مبدل برق، درگاه USB را به پریز برق متصل نمایید. طبیعی است که بسیاری ز کاربران ترجیح دهند تا iPadخود را هنگام اتصال به رایانه شارژ نمایند زیرا هم زمان می توانند به تبادل اطلاعات و جابجایی فایل های خود بپردازند.
از اوایل پاییز سال گذشته، تولید کنندگان رایانه های شخصی، استاندارد جدید USB 3.0را معرفی نمودند. در این بین شرکت گیگابایت توانست این فن آوری جدید را با متعلقات و ابتکاراتی جدید در خدمت کاربران قرار دهد. یکی از فن آوری هایی که گیگابایت در مادربردهای USB 3.0خود بکار گرفته است، امکانی به نام USB power 3x است. در این فن آوری جالب، نرخ جریان عبوری از طریق درگاه های USB 2.0و USB 3.0، تا سه برابر افزایش یافته است. این افزایش علاوه بر ایجاد پایداری در کار قطعات خارجی نظیر هارد دیسک ها، در بسیاری از موارد نیاز استفاده از منبع و کابل تغذیه جانبی را مرتفع کرده است. این فن آوری کوچک و ساده در حال حاضر به گزینه ای کارآمد برای بسیاری از خریداران مادربردهای گیگابایت تبدیل شده است.
در آن زمان که گیگابایت این فن آوری را معرفی کرد، هنوز خبری از iPad نبود و استیوجابز حتی در خلوت نیز با کسی در مورد آن سخن نگفته بود. بعد از عرضه این محصول از سوی شرکت اپل، کاربران این محصول که دارای رایانه هایی مبتنی بر مادربردهای گیگابایت هستند، به کارکردی جالب پی بردند. مادربرد هایی از گیگابایت که از فن آوری USB power 3x بهره می برند تا ۴۰ درصد سریعتر عملیلت شارژ iPad را به پایان می برند و بعلاوه در هنگام خاموشی رایانه نیز قادرند به شارژ iPad ادامه دهند. این فن آوری در حال حاضر در بیش از ۴۰ مدل از مادربردهای گیگابایت، قابل دسترسی است. گیگابایت حتی پا را فراتر گذاشته و یک درایور مخصوص برای درگاه های USB خود طراحی و منتشر نموده است که به کمک آن کاربران می توانند امکانات و مدیریت بی نظیری را در هنگام شارژ iPadدر اختیار داشته باشند. به کمک این نرم افزار ساده شما می توانید میزان جریان عبوری، مدت زمان شارژ و نوع اتصال قطعه به مادربرد و رایانه را بطور دقیق مشخص نمایید و از آسیب های احتمالی نیز جلوگیری نمایید. برای دریافت این نرم افزار جالب، می توانید به وب سایت گیگابایت مراجعه کنید.
برای بهره مندی از قابلیت شارژ iPadدر هنگام خاموشی رایانه می بایست ار درگاه USBمخصوص موجود بر روی مادربردهای گیگابایت استفاده نمایید. این درگاه یک سوکت ۸ پینی است که با رنگ پس زمینه قرمز رنگ مشخص شده است. این سوکت را می توان به کمک یک مبدل ساده که در داخل جعبه مادربردها قرار دارد به قطعات خارجی متصل نمود. برای این منظور کافی است مبدل موجود در جعبه را به این سوکت متص نمایید و بهد از چهار درگاه مجزا با توان شارژ کامل USB لذت ببرید.
همانطور که گفتیم، بیش از چهل مدل از مادربردهای گیگابایت قابلیت پشتیبانی از این امکان منحصربفرد را دارا می باشند. از این بین ۱۲ مدل از مادربردهای AMD و ۲۸ مدل از آنها از مدل های مبتنی بر چیپست های اینتل هستند. در این بین حیتی مدل های رده پایین و میانی نیز دارای این قابلیت هستند و از آن پشتیبانی می کنند.

| luckybackup luckybackup یکی از برنامههایی است که از Rsync برای تهیه نسخه پشتیبان و بازآوری فایلها و دایرکتوریها استفاده میکند و همچنین امکان طراحی سناریوهای پشتیبانگیری دورهای را نیز فراهم میآورد. به عنوان نمونه دیگری از برنامههای مبتنی بر Rsync میتوان به Flyback و Back In Time اشارهکرد. luckybackup در مخزنهای اوبونتو (و احتمالاً بیشتر توزیعهای دیگر) موجود نیست، اما در سایت این نرمافزار، انواع فایلهای نصبکننده آن برای معماریها و توزیعهای مختلف ارائه شده و نصبکردن آن با استفاده از این فایلها بسیار آسان است. پس از نصبکردن آن در اوبونتو، آیکونهای آن را در دو منوی مختلف سیستم عامل خواهیدیافت: یکی در Applications > Accessories > luckyBackup که سطح دسترسی عادی دارد و برای کارکردن با دایرکتوریهایی که سطح دسترسی Root را نیاز ندارد، به کار میرود. دیگری در Applications > System Tools > luckyBackup که سطح دسترسی Root دارد و برای اجرا شدن برنامه از این طریق، باید رمزعبور کاربر جاری را وارد کنید. |
|
|
|
| رابط کاربری این برنامه بسیار ساده است. کافی است دایرکتوریهای مبدأ و مقصد را انتخاب کنید (شکل ۱). برای مستثنی کردن فایلها و دایرکتوریهای دیگر هم یک زبانه مستقل در بخش Advanced وجود دارد که میتوان به تعداد دلخواه استثنا به آن افزود (شکل ۲). |
|
|
|
| با علامتزدن گزینه مربوط به بازآوری (Restore) در همین قسمت، سناریوی بازآوری نیز به طور خودکار تولید میشود که درحقیقت از دید Rsync معکوس جریان منطبق کردن فایلها بین مبدأ و مقصد است. همچنین با کلیککردن روی تصویر ساعت در همین صفحه میتوان به بخش برنامه زمانی رفت که تمام گزینههای لازم را برای ایجاد هر نوع برنامه زمانی دورهای یا غیردورهای دارد (شکل ۳). |
|
|
|
| پس از ایجاد کردن یک برنامه زمانی، میتوان آن را به سناریوهای موردنظر اعمالکرد. سناریوهای ایجادشده را میتوان ذخیره کرد و در دفعههای بعد مورداستفاده قرارداد. برای اجرا کردن هر سناریو کافی است آن را در صفحه اصلی برنامه انتخاب کرده و گزینه Start را کلیک کنید(شکل ۴). |
|
|
|
| Fwbackups
Fwbackups را برخی سادهترین نرمافزار پشتیبان گرفتن در لینوکس میدانند. رابط کاربری آن ساده است و خبر خوش برای کاربران ویندوز، آنکه نسخه ویندوزی هم دارد. Fwbackups هم در مخزنهای اوبونتو موجود نیست و نصب آن با کامپایلکردن کد منبع در چند پله ساده انجام میشود (همان روال معمول Configure و سپس Make و درنهایت Make install که در فایل Readme همراه بسته کد منبع نیز به روشنی توضیح دادهشدهاست). پس از نصب برنامه و اجرای آن (به ترتیب از منوهای System->Prefrences->fwbackups در اوبونتو)، رابط کاربری سادهای در برابر شما گشوده میشود که امکان ایجاد سناریوهای دستهای پشتیبان یا تهیهپشتیبان تنها برای یک بار را در اختیارتان میگذارد (شکل ۵). |
|
|
|
| من گزینه اول (Backup Sets) را انتخاب کردم و یک سناریوی ساده (مانند مثال قبلی) برای پشتیبان گرفتن از دایرکتوری temp/test1/ ایجادکردم که دایرکتوری مقصد نیز temp/test1/test2/ (درون دایرکتوری مبدأ) بود (شکلهای ۶ و ۷). |
|
|
|
|
|
| Fwbackups باتوجه به انتخاب شما نسخه پشتیبان را به شکل یک فایل آرشیو فشرده یا با همان ساختار فایل و دایرکتوری منبع ایجاد میکند که من حالت دوم را انتخاب کردم (شکل ۸). |
|
|
|
| در قسمت گزینههای پیشرفتهتر، دایرکتوریهایی را که میخواهیم مستثنی شوند، مشخص میکنیم و همچنین دستورهایی را برای اجرا شدن پیش و پس از فرآیند پشتیبانگیری تعیین میکنیم. Fwbackups تمام ساختار دایرکتوریهای مادر را نیز در نسخه پشتیبان قرار میدهد، به این مفهوم که در سناریوی سادهای که ایجاد کردم، دایرکتوری نسخه پشتیبان پوشهای با نام خود برنامه و تاریخ پشتیبانگیری ایجادکرد و درون آن به ترتیب یک پوشه tmp و درون آن یک پوشه test1 قرار داشت و درنهایت درون آن فایلها و پوشههایی بود که از آغاز درون temp/test1/ قرار داشتند. به این ترتیب، برای بازآوری دایرکتوری temp/test1/ با استفاده از این نسخه پشتیبان، باید آدرس دایرکتوری Root (یا همان /) را به عنوان مقصد تعیینکنیم که در این حالت لازم است Fwbackups را با سطح دسترسی Root اجرا کردهباشیم (در اوبونتو با فرمان sudo fwbackups). |
|
| dd: بازی با آتش dd (سرنام Dataset Definition) یکی از دستورهای ساده، قدرتمند و (در صورت نادیده گرفتن این قدرت) خطرناک در لینوکس و یونیکس است. dd برای کپی و تبدیل دادهها به شکل خام به کار میرود و در سطح بسیار پایین کار میکند، درحقیقت بایت به بایت. سینتکس دستور dd متفاوت از سینتکس متداول در دستورهای دیگر لینوکس است و از یک قالب option=value پیروی میکند. زیرا dd در سطح پایین کار میکند، برخلاف ابزارهایی مانند Rsync میتوانید آدرس سختافزار را به عنوان ورودی و خروجی به آن بدهید و درحقیقت بهتراست هنگام استفاده از dd برای تهیه یک نسخه پشتیبان از یک درایو، آن درایو را unmount کرده باشیم. سختافزارهای سیستم همگی در شاخه dev/ قرار دارند و برای نمونه، درایوهای مختلف روی یک هارددیسک IDE ممکن است با نامهایی مانند hda1 و hda2 شناخته شدهباشند. برای پیداکردن این نامها روی یک سیستم لینوکسی میتوانید از دستور Mount استفادهکنید. برای نمونه، فرض کنید میخواهیم یک هارددیسک IDE را که سیستم با نام کلی hda میشناسد (hda1 و hda2 و… نام درایوهای روی این هارددیسک هستند)، از رده خارج کنیم و میخواهیم جلوی بازیابی احتمالی دادههای روی آن را توسط اشخاص دیگر بگیریم. کافی است (با سطح دسترسی Root که همیشه برای اجرا کردن dd لازم است) در خط فرمان تایپ کنیم: dd if=/dev/urandom of=/dev/hda
dd if=/dev/sda of=/home/sam/MBR.image bs=446 count=1
dd if=/dev/sda1 of=/media/usbdevice/1.img
و اگر بخواهیم بعدها آن را از همان جا بازیابی کنیم: dd if=/media/usbdevice/1.img of=/dev/sda1
|
|
| فایلهایتان را بدونپشتیبان نگذارید (بخش اول) منبع : شبکه |
