پرش به محتوا

بایگانی

دسته بندی: مقالات اینترنت و شبکه

تلفن اینترنتی سرویسی است که طی سال های اخیر به موازات ارائه دیگر سرویس های اینترنت بسیار سریع جایگاه خود را در بازار ایران تثبیت کرده و هم چنان نیز به لحاظ تعداد مصرف کنندگان رو به گسترش است.با استفاده از این سرویس می توان تماس های بین المللی را با هزینه مناسب و همانند برقراری ارتباط مستقیم مخابراتی تنها با یک خط تلفن و خرید خدمات از یک سرویس دهنده تلفن اینترنتی برقرار کرد. سوال همیشگی این بوده است که دلیل ارزان تر بودن نرخ مکالمه این گونه تماس ها نسبت به تلفن بین الملل که توسط مخابرات ارائه می شود، چیست؟ برای دست یافتن به پاسخ این سوال، باید با فناوری به کار رفته در تلفن اینترنتی آشنا شویم.به این گونه خدمات و فناوری آن Voice Over IP یا به طور مختصرVOIP گفته می شود که به معنی صوت (صدا) روی خطوط IP است. این فناوری در شبکه های ارتباطی و از جمله اینترنت توسط سیستم های سخت افزاری که VOIP Gateway نامیده می شود، فراهم می شود. شاید معروف ترین ارائه دهنده این تجهیزات هم شرکتCisco باشد.

پروتکل ارتباطی مورد استفاده H۳۲۳ معروف است و نحوه برقراری ارتباط نیز همانند بقیه تماس های IP عموما(TCP/IP) در شبکه های محلی و یا جهانی است. برقراری ارتباط بین VOIP Gateway های مستقر در سرتاسر دنیا که منجر به ارائه جداول مسیرهای اینترنتی (Routing Tables) مربوط به پیش شماره هر کشور می شود، برعهده International Carriers یا به اصطلاح «اپراتورهای بین الملل» است. به لحاظ بستر مورد نیاز ارتباطی خطوط اینترنت فعلی جواب گوی یک بستر با کیفیت و مطمئن برای برقراری ارتباطات نیست.این ارتباط اینترنت توسط مشترک برقرار نمی شود بلکه توسط سرویس دهنده برقرار شده است. این سرویس به طور معمول توسط کارت های اعتباری در اختیار مشترکان قرار می گیرد و توسط هر نوع دستگاه تلفن که سیستم TONE را پشتیبانی می کند قابل دریافت است.

در تلفن های اینترنتی مشترک ضمن برقراری ارتباط با تلفن سرویس دهنده که همان دستگاه VOIP Gateway است بعد از انجام مراحل واردکردن شماره کارت و تایید وجود اعتبار شماره کشور مورد نظر را به سیستم می دهد. سیستم نیز با توجه به میزان اعتبار و نرخ مکالمه آن کشور که به صورت کامل در بانک اطلاعاتی خود دارد، حداکثر میزان مکالمه را تعیین و مشترک را به سمت اپراتور بین الملل خود از طریق خط اینترنت هدایت می کند. برای گستردگی شبکه اپراتورهای بین الملل، به طور معمول این شرکت ها برای پشتیبانی تلفن اینترنتی بیشتر نقاط دنیا خدمات خود را در اختیار یکدیگر قرار می دهند و به صورت اشتراکی فعالیت می کنند.تمامی مسیریابی ها به صورت گسترده و شبیه آن چه در مسیریاب های Data وجود دارد، بر اساس پیش شماره های مختلف تلفن تعریف می شود. تماس مشترک توسط اپراتورهای بین الملل یاCarrier ها به مقصد مربوطه ارسال و در آن جا از مسیر اینترنتی خارج می شود و دوباره روی خطوط مخابراتی کشور مقصد قرار می گیرد و بدین ترتیب ارتباط با مقصد برقرار می شود.

بنابراین به جای استفاده از خطوط مخابراتی، قسمت عمده مسیر ارتباط توسط اینترنت که قیمت آن بسیار پایین تر است صورت می گیرد. تنها در بخش اول یعنی ارتباط مشترک تا سرویس دهنده تلفن اینترنتی خود و بخش آخر یعنی ارتباط سیستم تلفن اینترنتی در شهر مقصد با مشترک مقصد، توسط خطوط مخابراتی انجام می شود که نرخ هر ۲ بخش ارتباط به صورت محلی محاسبه می شود و بدین ترتیب هزینه ها تا در صد بسیار زیادی شکسته می شود. از لحاظ کیفیت نیز چنان چه در طول مسیر اینترنتی پهنای باند تضمینی و پایدار به همراه تاخیر زمانی کم فراهم شود، به سادگی نمی توان بین این سیستم و تلفن مخابراتی تفاوتی قائل شد.

سوالی که هم چنان مطرح است این که با وجود استفاده از چنین فناوری به چه دلیل نرخ مکالمه از طریق خطوط مخابرات به مقصد بعضی کشورها به خصوص کشورهای خلیج فارس رقابتی تر است؟ این سوالی است که همواره مشترکان و استفاده کنندگان از این خدمات از شرکت های سرویس دهنده داشته اند.

۳ دلیل عمده را در این خصوص می توان ذکر کرد:

۱) نرخ تقریبا بالاتر ارتباطات اینترنتی در بعضی از نقاط دنیا

۲) ممنوعیت Termination و ارتباطات تلفن اینترنتی در بعضی کشورها به خصوص کشورهای حوزه خلیج فارس

۳) ارائه یارانه (بعضا غیر منطقی) بر نرخ مکالمه برخی از کشورها توسط مخابرات. برای نمونه می توان به کوبا اشاره کرد؛ کشوری که درصد ارائه یارانه آن توسط شرکت مخابرات برای مشترکان خود بسیار چشمگیر بود؛ این امر باعث شده بود اپراتورهای بین المللی خارجی به جای استفاده از خطوط اینترنتی، تماس های خود به مقصد کوبا را از طریق خطوط تلفن مخابرات ایران عبور دهند و تا ۳۰۰ درصد برابر برای خود سوددهی داشته باشند.

فناوری VOIP دارای پیچیدگی ها و نکات فنی ظریف بسیار زیادی است که وجود نیروهای توانمند و یا استفاده از مشاوران قوی در بدنه مخابراتی کشور را می طلبد.استفاده مهم دیگر در بین شرکت های چند ملیتی و یا راه اندازی سیستم های ارتباطات PBX است که در آن کاربران می توانند صرف نظر از فاصله و موقعیت جغرافیایی، شبکه مجازی تلفن با سیستم شماره گذاری اختصاصی راه اندازی کنند و بدین ترتیب یکی از بزرگ ترین شاخص های هزینه برای شرکت هایی که به صورت Portable فعالیت می کنند و دارای Remote Office های متعدد هستند، به میزان قابل توجهی کاهش پیدا می کند.

روزنامه خراسان

یک شبکه پر سرعت خانگی

آیا مودم های ۵۶K د رآن سرعت اطلاعات واقعا وصل می شوند؟ بیشتر مواقع برای این سوال جوابی نیست . مودم های ۵۶K اغلب از همه پهنای باند سیستم آنالوگ تلفن استفاده می کنند و هر صدایی در خط ، توانایی مودم در انتقال با حداکثر سرعت را‌ ، کم خواهد کرد . بنابراین مودم سرعت مخابره خود را کاهش می دهد تا با کیفیت خطوط تلفن مطابقت داشته باشد. سریعترین سرعتی که مودم من می تواند در آن اتصال پیدا کند ۵۲,۰۰۰ bps است که منجر به بیشترین احتمال اتصال خطوط تلفن من میشود . تا زمانی که این سرعت نزدیک به محدودیت کامل سیستم آنالوگ تلفن است، افزایش بعدی در سرعت به وسیله اتصال ISDN گرفته می شود که همان خطوط تلفن دیجیتالی بجای آنالوگ است. سیگنال آنالوگ به نظر می آید که مانند خصوصیات امواج سینوسی باشد که در موج های دیگر توسط اسیلوسکوپ دیده میشود سیگنال های دیجیتالی بسادگی از قاعده صفر و یک پیروی می کند. واقعا یک مودم برای تبدیل سیگنال دیجیتالی کامپیوتر به یک سیگنال آنالوگ چه کاری انجام می دهد؟ (فرکانس). سیگنال آنالوگ در سرتاسر خط تلفن آنالوگ پخش می شود. در انتهای دیگر که مودم قرار دارد ،‌ سیگنال های آنالوگ را یک بار دیگر به سیگنال های دیجیتالی تبدیل می کند ( تفکیک ).
دو فرآیند Modulating و DEModulating هستند که اصطلاح مودم از آنها به وجود آمده است. برای دسترسی به اینترنت بسیاری از شرکتها ،‌مودم های کابلی ساخته اند که اساسا خطوط اتر ۳ هستند که کارت اترنت به داخلPC شما وارد می شود .سپس شما می توانید با حداکثر سرعت حتی سرعتی بیشتر از ISDN به اینترنت متصل شوید. به هر حال این تنها نوع اتصال اینترنتی است که قابل انتقال نیز نمی باشد.
خرید یک مودم
وقتی مودمی با سرعت بالا خریدید ،‌مطمئن باشید که بهترین جنس شناخته شده را خریده اید . به یاد داشته باشید شما چیزی را که پول بابت آن می دهید به دیت می آورید. اگر شما مودم ارزانی را خریداری می کنید احتمالا با مشکلاتی رو به رو خواهید بود. مودم های ارزان ، قطعات ارزان قیمتی نیز خواهند داشت و چون دارای تنظیمات اختیاری اتصال کمتری هستند ،‌باعث محدودیت در توان عملیاتی اطلاعاتی یا قابلیت های مودم می شود . برای مثال بعضی از مودم های لو اند از انشعاب سرعت خروج/ ورود پشتیبانی نمی کنند .از این گذشته ،‌ کیفیت اجزا در این نوع مودم و یا نوع طراحی آن ممکن است اشکالاتی د ر اتصال به وجود آورد . البته این را هم نمی توانیم بگوییم که مودم های هاو اند هیچ گونه مشکلی ندارند اما مودم های نوع اول دارای مشکلاتی به مراتب بیشتر از نوع دوم است . بعضی از مودم هایی که در طول تجربیاتم دریافتم که خوب هستند ، عبارت است از: US Robotics و هیز.
گفتار نهایی
استانداردهای گسترده دیگری نیز همچنان توسعه می یابند .بعضی از مودم ها دارای DSVD هستند. که به وسیله آنها شما هر جا که باشید می توانید با استفاده از خطوط تلفن صحبت کنید در عین اینکه شما به اینترنت هم متصل هستید مشروط بر این که طرف مقابل شما نیز دارای تکنولوژی DSVD باشد . جدیدا ،‌بعضی از مودم ها شاخصه ارسال صدا دارند که به وسیله آن ، مودم می تواند مانند یک ماشین پاسخگو عمل کند . پس اگر شما بخواهید که مودم شما مانند سایر ضبط کننده ها به تلفن ها پاسخ دهد و در هارد دیسک کامپیوترتان ذخیره شود ، باید کامپیوترتان را همیشه آنلاین( در حال کار با اینترنت ) نگه دارید. نمیتوانم این بحث را بدون جمله کوچکی در مورد ISDN به پایان ببرم . ( خط اطلاعات دیجیتالی ) گام بعدی در انتقال سرعت مخابره در ۶۴K است . اشکال ISDNاین است که شما باید خط تلفن ISDN و یک بایت سورفر برای اتصال بین خطوط تلفن و کامپیوتر تان داشته باشید. مودمی که دارای ISDN است لازم است که با میلیون ها نفر که دارای مودم های آنالوگ هستند، ارتباط برقرار کند در حالیکه ISDN فقط می تواند با سیستم هایی که ISDN دارند ارتباط برقرار کند . با سازگاری با تکنولوژی جدید ۵۶k x2 ، نیاز استفاده از ISDN کمتر شده است بطوریکه امروزه می توان سرعت مخابره بالاتر را در خط تلفن آنالوگ استاندارد نیز به دست آورد مودم های ISDN ،‌بایت سورفر نامیده می شوند و دو خط تلفن را در یک خط ترکیب میکنند . خط ISDN در اصل دو کانال دارد یکی از آنها که می تواند برای مخابره دیجیتال ۶۴K باشد و دیگری برای میتواند برای ابزار استاندارد آنالوگ مانند مودم های دیگر یا خط تلفن عادی استفاده شود. پهلوی واقعی آنالوگ به دیجیتال برگردانده می شود . با وجود آن قبل از خروج ، بایت سورفر به سیگنالی بهتر این اجازه را می دهد تا به یک خط آنالوگ استاندارد . اگر هر دو کانال ISDN به یکدیگر به پیوندند و همچنین شخص مقابل شما که با او در ارتباط هستید نیز از هر دو این کانال ها استفاده کند ،این امکان وجود دارد که سرعت مخابره تا ۱۲۸K بالا رود . همچنین امروزه بعضی از بایت سورفر ها به هر دو طرف ISDN متصل می شوند و به همان خوبی مودم های استاندارد می توانند با کمک هم ، سازگاری با هر دو ISDN و مودم های استاندارد را فراهم آورند .
یک شبکه پر سرعت خانگی
نوامبر گذشته ، تلکو من ( مخابرات تلفنی و غیره از مسافات دور ) ،‌من را از نصب یکDSL مجانی آگاه کرد. تصمیم گرفتم با ISP که میزبان سرویس دهنده وب من شده بود خداحافظی کنم که بابت ۵۰ مگا بایت فضا ۲۰ دلار و بابت شارژ شماره گیر نیز ۱۰ دلار در ماه پرداخت می کردم . با دست یابی به DSL در ازای ماهیانه ۵۰ دلار من صاحب بسته ” برونز پلاس ” که همراه آدرس IP ایستا و انتقال دهنده اطلاعات نامحدود بود ، شدم . با این مجموعه من می توانم ۲۴ ساعته و۷ روز هفته آنلاین باشم ‌، چندین وب سایت خود را اداره کنم که فضای هر کدام از آنها به اندازه هارد درایو من است ، همراه با سرعت داون لود(ذخیره اطلاعات از سرور به داخل کامپوتر ) بیشتر از ۷۶۸Kbps و سرعت آپ لود (ارسال اطلاعات به بیرون از کامپیوتر از طریق کارت شبکه )معادل ۱۲۸kbps. دقیقا دو هفته از آن موقعی که من دستوری را اجرا کرد م تا روزی که کارشناس تالکو برای نصب برنامه به سراغ من آمد، طول کشید. در خلال این مدت ، مجبور شدم که بعضی از ایمیل های خرید را که بیانگر رجوع به من بود را تغییر دهم به این دلیل که بتوانم اطلاعاتی در مورد تجهیزات IDو آدرس IP ، ISP را که امکان دست یابی و سرویس به خط DSL من را بر عهده داشتند ، به دست بیاورم . ISP را انتخاب کردم که منحصر به ارتباط DSL باشد . در ازای ماهیانه ۱۷٫۹۵ دلار توانستم IP ایستا و انتقال دهنده اطلاعات نامحدود را به دست بی آورم .شرکتی در محدوده خود با کمترین هزینه را انتخاب کردم. ISP دیگری دسترسی با DSL را با ۱۰٫۰۰ دلار در ماه ممکن می ساخت . ولی بعد از آن برای شارژ هر ۲ گیگا بایت از جریان اطلاعات ۱۰٫۰۰ می گرفتند. چون سایت معروفی را برای اداره کردن داشتم ، ‌ISP خواستم که جریان اطلاعات نامحدودی ارائه دهد . و نصب آغاز شد . در روز نصب ،‌کارشناس تالکو ابتدا کار هایی روی جعبه سویچ اصلی تلفن انجام داد سپس در آن طرف دیوار کار هایی روی پل تلفن من انجام داد و یک فرکانس صافی/ شکاف دهنده اضافه کرد که می توانست سیگنال های خط تلفن را با دو نوع خط صوتی و خط اطلاعاتی تقسیم کند. خط اطلاعات به مودم فراهم کننده DSL تلکو که در خانه محل کارم بود رفت . سخت افزار اطلاعاتی شبکه کمی آسان بود .مودم DSL یک ارتباط اترنت مستقیم را عرضه می کرد و همه دستگاه های من به کارت اترنت مجهز شده بودند بنابر این فقط به یک قطب اترنت احتیاج داشتم تا بتوانم آنها را به آن قطب متصل کنم و پورت آپ لینک قطبی را به مودم DSL متصل کنم تا همه دستگاه های من به دسترسی شبکه مجهز شوند . قطب اترنت من هشت مدخل با یک آپ لینکی داشت که می توانستم هشت تا از دستگاه های خود را به قطب متصل کنم و بتوانند از اتصال DSL منفرد بهره مند شوند .شارژ ISP من برای هر IP ایستای اضافه، ۱۰ دلار است . اگر من ۸ دستگاه داشته باشم که بخواهم به ISP متصل کنم باید ماهیانه در حدود ۱۲۰ دلار بپردازم ( ۵۰ دلار +۷۰ دلار ) . بنابر این تصمیم گرفتم که فقط یک دستگاه من ازIP ایستای اضافه استفاده کند و آن را به دستگاه مدخل تبدیل کنم. مشابه دستگاه های نماینده در یک شرکت.
به دست آوردن همه آنها با آن لاین
به خاطر اینکه همه دستگاه های دیگر خود آن لاین کرده بودم ، مجبور بودم که همه آنها را به یک مشتری DHCP محدود کنم و دستگاه گذر گاه خود را به سرویس سرور DHCP مجهز کنم و یا اینکه آدرس IP ایستای محرمانه خود را در اختیار آنها قرار دهم. چون فایل های زیادی داشتم که احتیاج بود بین دستگاه ها انتقال یابد ،‌ بهترین راه این بود که به هر ماشین یک آدرس ثابت اختصاص دهم . تصمیم گرفتم معبر دوم را انتخاب کنم . همه دستگاه های داخلی من ،در محدوده ۱۹۲٫۱۶۸٫xxx.xxx از IP آدرس ایستا محرمانه استفاده خواهند کرد .همه این آدرس ها در خانه من معتبر هستند و به همان خوبی IP آدرس های ایستایی هستند که با هدف ارتباط بین هر کدام از دو ماشین من به وجود آمده است اما قابل مسیر یابی یا رویت در اینترنت نیستند. دو کارت اترنت در داخل ماشین گذرگاه خود نصب کردم. IP آدرس ایستای قابل مسیر یابی را به اترنت کارتی که به مودم DSL متصل بود ، ارجاع دادم و IP آدرس ایستای محرمانه را نیز به اترنت کارتی که به قطب متصل بود ارجاع دادم .همه دستگاه های دیگر موجود در خانه نیز با IP آدرس ایستا محرمانه در هر کدام به قطب متصل شده است . همه این IP ایستای محرمانه در بخش های مشابه هستند مانند ۱۹۲٫۱۶۸٫۱۰۰٫xxx .همه ماسک های IP نیز در مجموعه ۲۵۵٫۲۵۵٫۲۵۵٫۰ هستند . و حالا همه دستگاه های محرمانه من برای یکدیگر قابل تشخیص هستند . به این دلیل که همه آنها دستگاه های ویندوز هستند ، می توانند از هارد درایو یکدیگر بهره مند شوند . برای عشق لینوکس
چون همیشه از کار لینوکس در کار های روزانه ام استفاده می کنم ،‌ لینوکس رد هت را به عنوان سیستم عمل کننده دستگاه گذرگاهم قرار دادم . از طریق کار پذیری لینوکس کونف ، بسته حمل و نقل و تغییر آدرس را در دستگاه گذر گاهی خود روشن کردم. با روشن شدن این دو ، دستگاه پشت سر گذر گاه مانند آنها به خارج اینترنت متصل خواهد شد . با امنیتی افزون ،‌ مردم در خارج از گذر گاه من ، هیچ گاه دستگاهی با IP آدرس محرمانه نخواهند دید . همه دستگاه هایی که دارای IPآدرس محرمانه هستند وقتی بخواهند اطلاعات را به خارج بفرستند ، مانند یک دستگاه گذرگاه دیده خواهند شد . وقتی بسته جواب بر می گردد ،‌ فرآیند تغییر دستگاه گذرگاه ، خواهد دانست که این بسته به کدام دستگاه باید انتقال داده شود . اما افراد بیگانه در اینترنت نخواهند فهمید . به خاطر اینکه IP آدرس های محرمانه در مسیر هیچ یک از ISP ها ی راه پیما قرار ندارد . دستگاه من هم به یک دیوار غیر قابل نفوذ تبدیل شد. رد هت ۵٫۱ را در ماشین گذرگاه خود نصب کردم . هنوز هم بعد از ماه ها بسیار خوب عمل می کند به همین دلیل تصمیم گرفتم که آن را بنا به دلایل امنیتی به آخرین نوع نسخه ارتقا دهم . دوستانم بسیاری از اجزای دستگاه من را ارتقا دادند تا همه چاله های امنیتی را پر کنند . وب سایت رد هت نسخه های رایجی از سخت افزار لینوکس دارد و ارزش رسیدگی را دارد در صورتی که بخواهید پخش کهنه ای را اجرا کنید . این ارتقاء برای من، بسیار ارزشمند است چون دستگاه من را حفظ میکند و مانع از کار افتادن شدن توسط هکر ها( نفوذ گران غیر قانونی ) می شود.
نام دامنه و DNS
وقتی نام دامنه خود را با راه حل شبکه ثبت کردم ، از من خواسته شد که همه IP آدرس ها و نام های دامنه خود را در دو دستگاه DNS ‌فراهم کنم . این دستگاه DNS نام دامنه من را به یک IP آدرس که مال من است ، تفسیر خواهد کرد. قبلا که من DSL داشتم ، ISP من این کار را انجام می داد . سرویس دهنده وب من یکی از صد ها یا شاید هزاران سرور مجازی بود که میزبان بود . با DSL اغلب می توان به اینترنت متصل بود ودر IPآدرس ایستایم، همچنین می توانم سرور نام خود را برای حفاظت از سرویس دهنده وب مجازی نصب کنم . حتی با وجود داشتن یک IPآدرس ایستا ، می توانم برای نام دامنه هایی که می خواهم درخواست دهم و همه آنها را در یک ماشین منفرد همراه با IPآدرس منفرد ترسیم کنم . شاخصه سرور مجازی آپاچ – نرم افزار سرویس دهنده وبی که از لینوکس می آید – همه این سرویس دهنده های وب را حمایت خواهد کرد . تنها محدودیت حافظه دستگاه و ظرفیت هارد درایو است . در تحقیقات نظری من میتوانم ماشین گذر گاه خود را میزبان کنم هدف معین کردن دو نام سرور افزون خواهانه است . اگر سرور نام اول خراب شود ، دستگاهی که به آن وابسته است ،‌ برای ترجمه آدرس ها می تواند از سرور ثانوی استفاده کند. دوستی داشتم که DNS ثانوی را برای من نصب کرد . این نظم سرانجام موجب دردسر شد بنابراین من ماهیانه ۱۰ دلار پرداخت کردم تا ISP من دارای آدرس ایستا IP ثانوی شود . من ، ماشین لینوکس ثانویه را با این IP آدرس ساکن نصب کردم و آن را مانند نام ثانوی سرور اداره کردم . دو تا از ماشین لینوکس های من از سیگنالی که مودم DSL که به واسطه قطب اترنت حاصل می شد ، بهره مند می شدند.
مشکل عرضه سرویس وب میزبان
با دو نام سرور، توانستم در بسیاری از نام های دامنه هایی که می خواستم ثبت نام کنم و همچنین هر چند وب سایتی را که می خواستم اداره کنم . شروع به فراهم کردن سرویس میزبان وب به دوستانم کردم و حتی کسانی که برای این سرویس پول پرداخت کرده بودند . من ، امکان دسترسی به ماشین گذرگاه را برای خود نگه داشته ام و هیچ کس قادر نخواهد بود سایر دستگاه های من را ببیند و برای هر مشتری در دستگاهی که من دومین سرویس DNS خود را نصب کردم ، حسابی ایجاد کردم.
کابوس امنیتی
بعد از چند روز متوجه شدم که دستگاه GATEWAY من ، من را از بازگشت ایمیل هایم آگاه کرد . این موضوع عجیبی بود چون من اصلا ایمیلی نمی فرستادم تا برایم بازگردد . به هر حال به این موضوع زیاد توجه نکردم تا اینکه ISP من ، من را مطلع کرد که دستگاه من به وسیله افراد مزاحم مورد حمله قرار گرفته است و از دستگاه من برای حمله به سایرین استفاده شده است . من فایل ثبت و قایع خود و VAR / امنیتی خود را در لینوکس دستگاه خود کنترل کردم. آنجا فعالیتهای اتصالی بسیار زیادی با آدرس ها ی مجهول انجام گرفته بود . بعضی از آنها تلنت و بعضی FTP بود. من فهمیدم که نرم افزار UPGRADE که قبلا داشتم را برای این دستگاه به کار نبسته ام . سپس رمز عبوری اصلی و رمز عبوری کاربر را عوض کردم اما مجدد دستگاه من در دو روز گذشته مورد حمله هکر ها قرار گرفت .ISPمن دومین رمز لینوکس IPماشین من را هم خاموش کرد و از من خواست که مشکلی را که مجددا در ماشین من به وجود آمده بود برطرف سازم . بعد از بازرسی کاملی که انجام دادم ، فهمیدم که حمله کننده برنامه ای در سیستم من نصب کرده است که برنامه مشکوکی را در فواصل معین نشان میدهد . حدس زدم که این برنامه فقط فایل رمز عبوری را به نقطه دیگری می فرستد . تا زمانی که این مزاحم در دستگاه من حداقل یک برنامه مشکوک داشت ،تنها راه حل موجود این بود که فایل سرویس اطلاعاتی شبکه خود را پشتیبانی کنم و همه سیستم ها را از نو بازسازی کنم . نصب نواحی را فرمت و سیستم عامل را دوباره نصب کنم . بعد از بازسازی ، سیستم امنیتی یک پارچه ای را که به وسیله ردهت پیشنهاد شده بود نصب کردم . اطلاعات خروجی را ذخیره کردم و همه پورت های IP را که می توانستم خاموش کردم . همه حساب های کاربر را در این دستگاه از کار انداختم و از کاربرانم خواستم که تمام فایل های خود را برای من بفرستند تا آنها را از نو لود کنم . بعد از آن هیچ مزاحمی نتوانسته به دستگاه من نفوذ کند . بخاطر اینکه من به کاربرانم این اجازه را دادم تا آنها خودشان فایل های خود را لود کنند ، به فکر اضافه کردن صفحه HTML افتادم . با این پرو توکل کاربران میتوانند فایل های خود را بجای پرو توکل FTPدر پرو توکل HTTP لود کنند.
استحکام گذر گاه
سیستم گذرگاه تا حدودی دارای استحکام است ولی دستگاههای ویندوز (سروری که سیستم عامل آن ویندوز است) پشت گذرگاه ها گهگاه ارتباط اینترنتی خود را گم می کنند البته اغلب این مشکل وقتی من یکی از ماشین های ویندوز را پینگ می کنم بر طرف می شود.



منبع :www.bitasoft.ir
استانداردهای شبکه

همچنین یافته های من این است که مودم مخابره (‌مودمی که در ۵۶k انتقال انجام میدهد )‌ باید یک اتصال دیجیتالی به سیستم تلفن داشته باشد . بدین گونه دو کاربر خانگی با مودم x2 قادر نخواهند بود برای برقراری ارتباط بین خود از تکنولوژی x2 استفاده کنند . تا زمانی که این استاندارد با مودم های URS اتصال پیدا کرده است ، استانداردی اصلی برای ۵۶k به شمار نمی رود.
 V.90: این نوع استاندارد ، استاندار ۵۶K امروزی است سرعت اتصال حقیقی شاید ۵۶K نباشد اما همه اینها به شرایط خطوط تلفن و مسیر یابی اداره مرکزی بستگی دارد. برای مثال، بیشتر شبکه های ارتباطی تلفن دیجیتالی هستند و سهم آنالوگ، بین خانه شما تا اداره مرکزی است. اگر تحولات بین دیجیتال و آنالوگ فقط یک بار اتفاق بافتد ، شاید سرعت اتصال شما بیشتر شود . همه این ها ، به تجهیزاتی که خطوط تلفن شما از طریق آن به مقصد می رسد بستگی دارد . در زمان بیشتر ،‌سیگنال ها بین دیجیتال و آنالوگ، کمتر برگردانده میشوند و سرعت اتصال شما ………. به علاوه اتصال برای میزبان شما (مانند مهیا کننده شبکه شما ) باید کاملا دیجیتالی باشد تا بهترین سرعت اتصال به دست آید . بنابراین اگر فقط آنالوگ به دیجیتال تبدیل شود مانند آنچه بین خانه شما و اداره مرکزی اتفاق می افتد و همچنین دارای خطوط تلفن خوبی هستید احتمالا از سرعت اتصال بسیار خوبی برخوردار خواهید شد. تعداد کمی از پروتوکل های اختصاصی نیز وجود دارند( مانند دسته v.FAST‌ که پروتوکل بی استاندارد راک ول برای ۲۸٫۸ بود ، V.terbo که بی استاندارد AT&Ts 19,200 بود ، v.FAST که استاندارد V.34 از داخل ………..) که امروزه زیاد به کار برده ندارند. بنابراین من از ذکر آنها خود داری میکنم . لازم به تذکر است مودم ها با سرعت بالا به استانداردهای عملکرد ۳۰۰ ، ۱۲۰۰ و۲۴۰۰bps می پیوندند . پروتوکول همچنین ترکیب در داخل مودم های پر سرعت است که مجبور به اصلاح اشتباهات است . این به این معنی است که آن مودم خودش میتواند مخابره ای اشتباه را پیدا کند و تقاضای مخابره مجدد اطلاعات اشتباه را داشته باشد .برای کار کردن اصلاح کننده اطلاعات در هر دو مودم باید از یک نوع استاندارد اصلاح کننده اطلاعات استفاده کرد . انواع مختلفی از این استاندارد در پایین به صورت لیست شده بیان شده است.
‌ تذکر :‌MNP استاندارد برای شبکه پروتوکل عالم صغیر ( محدود )
MNP کلاس ۱: این نوع ، برای پیدا کردن ۷۰% خطا ها کاملا مناسب است و به ندرت استفاده می شده است.
MNP کلاس ۲: ناشی از پروتوکول بالا. این پروتوکول ،‌می تواند برای اصلاح خطاها ، سرعت مخابره اطلاعات را پایین بیاورد و به این دلیل این پروتوکل زیاد استفاده نمیشده است.
MNP کلاس ۳: این پرو توکل برای اصلاح خطا به پرو توکل کلاس ۲ می پیوندد، اما بسیار موثرتر از اتصالی است که فاقد پروتکل کلاس ۳ MNP میباشد و حتی می تواند مقدار اندکی توان اطلاعاتی را افزایش دهد .
MNP کلاس ۴:‌ این پروتوکل فقط به خاطر اصلاح خطا ها به وجود نیامده است بلکه توان عملیاتی را نیز بهبود می بخشد و آن را حدود ۵ % اجرا می کند. به هر حال با در نظر گرفتن وابستگی نوع اتصال ، افزایش در توان عملیاتی می تواند در نهایت ۲۵ تا ۵۰ درصد باشد.
MNP کلاس ۵: این پروتوکل ، یک پروتکل متراکم کننده اطلاعات است که افزایش توان عملیاتی مودم را تا ۵۰%‌بالا می برد و به اطلاعات فرستاده شده بستگی دارد. فایل های متن های خام که متراکم نشده اند ، بهتر میتوانند متراکم شوند در حالیکه فایل هایی که قبلا متراکم شده اند ، به این دلیل که قبلا متراکم شده اند توان عملیاتی کمتری دارند.
v.42: هم نوعی پروتوکول اصلاح خطا است که دارای سیستم پشتیبان در شرایط اضطراری برای MNP 4 است بدین معنی که اگر یک مودم بتواند MNP 4 را درک کند میتواند با مودمی که از V.42 استفاده میکند بپیوندد . این استاندارد از پروتکلی به نام LAMP (‌ اجازه پیوستن پردازه به مودم )‌ استفاده میکند و از این طریق ، اطلاعات نادرست را در یک مخابره ، باز پس می فرستد. V.42 برای بهتر بودن از MNP 4 طراحی شده است چون حدود ۲۰ درصد سرعت انتقال را افزایش می دهد که منجر به انجام محاسبات هوشمندانه بیشتری میشود . V.42 bis : این نوع استاندارد یک نوع استاندار تراکم اطلاعات است که اسلوب تراکم اطلاعات را ۳۵ % بیشتر از MNP کلاس ۵ فراهم میکند . یکی از بهترین شاخصه های V.42 این است که ابتدا اطلاعات را تحلیل کرده سپس تشخیص می دهد که آیا تراکم مفید خواهد بود یا خیر . اگر همه فایل های موجود در BBS قبلا متراکم شده باشند پرو توکل V.42 bis این تصمیم را میگیرد که تراکم مفید نیست و در حقیقت فایل هایی که قبلا متراکم شده اند ، دوباره متراکم شوند مطمئنا به تدریج فرآیند مخابره را از کار بی اندازد . استاندارد MNP کلاس ۵ اغلب داده ها را متراکم می کند بنابر این MNP کلاس ۵ می تواند به تدریج مخابره را از کار بی اندازد در حالیکه V.42bis در مورد این تصمیم می گیرد که آیا تراکم اطلاعات می تواند مفید باشد یا نه ! مودمی که از V.42bis استفاده میکند ، باید به اصلاح خطا V.42 بپیوندد بدین معنی که مودمی که با V.42bis و V.42 ترکیب شده باشد مانند یک خطای بدون اتصال عمل می کند که حداکثر تراکم اطلاعات را ممکن می سازد . بنابراین یک مودم ۱۴٫۴ که همراه با اصلاح خطا و تراکم است ، واقعا می تواند به اطلاعات کمک کند که توان عملیاتی خود را تا ۵۷٫۶۰۰ bps بالا ببرد ولی مودم ۲۸٫۸ همراه با اصلاح خطا و تراکم میتواند توان عملیاتی داده ها را تا ۱۱۵٫۲۰۰ bps بالا میبرد . بنابراین وقتی سرعت نرم افزار ارتباطی خود را نصب می کنید ،‌سرعتی بالاتر از سرعت مجاز مودم باید انتخاب شود به طوری که همراه تراکم اطلاعات ، ‌مودم بتواند اطلاعات را سریع تراز چیزی که مجاز شده ، دریافت کند یا بفرستد که این موضوع توان عملیاتی اطلاعاتی واقعی نامیده می شود. برای مثال ،‌ برای یک ۱ مگا فایل متن ، شاید مودم فقط بتواند ۵۰ %‌سایز اصلی آن را متراکم کند . با این وجود فایلی که ۵۰ %‌آن کوچک شده باشد انتقال آن نیم ساعت از طریق تلفن طول می کشد . مودم بعدی که در آخر مودم متراکم قرار دارد ۱ مگا فایل را به سایز اولیه باز میگرداند . بنابر این توان عملیاتی اطلاعات بسیار حجیم تر از سرعت bps مجاز شده مودم هاست که منجر به تراکم اطلاعات می شود . از این رو ،‌ پس از آنکه مودم ها اطلاعات را قبل از فرستادن متراکم کردند ، میتوانند اطلاعات را از کامپیوتر شما سریع تراز موقعی که اطلاعات با آخرین سرعت فرستاده شده بفرستند. بنابراین به مودم خود بیشتر از آن چیزی که میتواند به وسیله قرار دادن COMM port در بالاترین سرعت اطلاعات بگیرد ، اطلاعات دهید . همچنین این موضوع را به خاطر داشته باشید که مدخل سری یک کامپیوتر باید قادر باشد که با سرعت در ثانیه ای که شما انتخاب کرده اید ، سر و کار داشته باشید . یک ۱۶۵۵۰A UART در داخل مدخل سری شما میتواند از سری سرعت ۱۱٫۲K یا ۵۷٫۶K bps پشتیبانی کند .یک ۱۶۴۵۰ UART در حدود ۳۸٫۴K bps است و یک ۸۲۵۰ UART در نهایت از ۱۹٫۲K bps حمایت میکند . از این گذشته ، مطمئن باشید که قطع کردن ، موقعیتی صحیح روی مودم های داخلی است که مانند یک مجموعه نادرست ، منقطع کردن می تواند به خوبی اشکالات عملیاتی واقعی، باعث از میان رفتن توان عملیاتی اطلاعات شود . قابلیت های فاکس ها : به خاطر اینکه فاکس ها قابلیت سازگاری با هر نوع استاندارد موجود را دارند، امروزه همه کامپیوتر ها قابلیت دریافت و ارسال فاکس ها را دارند . در اصل پروتوکل های فاکس های گروه اول و دوم ، بسیار آهسته بودند و امروزه کمتر استفاده می شود . فاکس های استاندارد شده ای که امروزه استفاده می شوند گروه سوم هستند . همچنین گروه چهارم نیز وجود دارند اما با ISDN ها استفاده می شوند. همراه پروتوکل فاکس های گروه سوم دو بخش فرعی کلاس ۱ و کلاس۲ وجود دارد. اساسا استاندارد های کلاس ۱ و کلاس ۲ مجموعه فرمان های مخصوص موجود برای مودم ها و نرم افزار های استفاده آنها هستند . کلاس ۲ از حدود ۳۰ فرمان پشتیبانی میکند در حالیکه کلاس ۱ از کمتر از ۱۰ فرمان پشتیبانی می کند . تفاوت اصلی بین کلاس ۱ و کلاس ۲ این است که کلاس ۱ برای سرکار داشتن با بعضی از پروتوکل ها به PC احتیاج دارد در حالیکه در کلاس۲ عملکرد پروتوکل ها در داخل مودم اجرا شده است بیشتر مودم ها از گروه سوم ، کلاس های ۱و۲ که همه چیز را در بر می گیرد پشتیبانی میکنند . برای فرستادن یک فاکس این موضوع را مد نظر داشته باشید که برنامه مورد نظر باید قبلا در کامپیوتر موجود باشد یا به وجود آید ( به وسیله تایپ یا لود کردن آن ) یا آن را به وسیله اسکنر ، اسکن کرد . فاکس های رسیده را می توان به وسیله چاپگر کامپیوتر چاپ کرد . توجه داشته باشید که نرم افزار مربوط به فاکس اغلب در داخل مودم قرار گرفته است . اگر شما در باره نداشتن این پروتکل ها نگران هستید باید بدانید که ، وقتی مودم شما با مودم دیگری ارتباط برقرار میکند همه اینها را خودش از آن مودم میگیرد . هرگاه مودم شما ارتباط بر قرار می کند ، یک راه ارتباطی به برنامه انتهایی میفرستد . اگر شما در مورد ارتباط که مودم شما می سازد کنجکاو هستید می توانید به برنامه ارتباطی نگاهی بی اندازید . اگر این اطلاعات به وسیله برنامه انتهایی شما گرفته شده باشد در صفحه مانیتور دیده خواهد شد که شامل سرعت در ثانیه ،‌ اصلاح خطا و استاندارد تراکم در آن اتصال جریان داشته است . قابلیت ترفیع و سازگاری در خرید یک مودم باید به این نکته توجه کرد که در ازای پول چه چیزی دریافت میکنید . برای مثال ،استاندارد V.34 برای مودم های ۲۸٫۸ استفاده می شده است که تا حدودی مثل یک جعبه ابزار با انواع ابزار ها است . سازندگان می توانند هر نوع ابزاری را که احتیاج دارند از داخل آن جعبه ابزار انتخاب کنند و بر دارند . بنابر این مودم های ارزان قیمت اصولا دارای ابزار انتخابی کمتری هستند که ممکن است بر روی قابلیت دستگاه، توان عملیاتی و توانایی برقراری ارتباط مودم با سایر مودم ها تاثیر گذار باشد . همچنین بسیاری از سازندگان مودم ،‌نرم افزار کنترل مودم خود را (‌ سخت افزار )‌ در یک تراشه ROM در داخل خود مودم قرار می دهند. هنگامیکه استانداردV.34 برای تصحیح بعضی از اشکالات و افزایش انعکاس تغییر یافت ، توانایی بالا بردن سخت افزار مودم برای بازتاب این تغییرات بسیار دلپذیر بود .بسیاری از سازندگان مودم ها این ROM را خواهند داشت که می تواند جا به جا و جایگزین شود در صورتیکه بقیه سازندگان FLAS ROM را که می تواند به وسیله نرم افزار (که دوباره برنامه ریزی می کند) ROM را به روز در بیاورد ترجیح می دهند . بعضی اوقات سخت افزار به دو پردازه تقسیم می شود که یک قسمت آن ” کنترل” سخت افزار و قسمت دیگر آن کد ” دیتا پمپ ” است. کد پمپ اطلاعات با پروتوکل v.34 سر و کار دارد در حالیکه نرم افزار کنترل با کنترل و شاخصه های مودم سر و کار دارد .اغلب ، تراشه پمپ اطلاعات ROM در داخل مودم مادربورد اتصال یافته است و به خاطر همین به جز در کارخانه در هیچ جای دیگر قابلیت به روز رساندن را ندارد . بعضی از سازندگان مانند US Robotics کد پمپ اطلاعات و کنترل را در ROMمشابه قرار می دهند تا هر دو آنها به آسانی بتوانند ارتقا پیدا کنند . بسیاری از مودم های ارتقا یافته مانند پیک US Robotics در Flash ROM خود هم پمپ اطلاعات و هم کنترل را دارا هستند که می توانند از طریق نرم افزار به روز رساندن ، هر دو آن ها را به روز برسانند . اگر شما مودمی ارزان قیمت خریداری کنید ،‌شاخصه های کمتری خواهید داشت و به روز رساندن بعدی ممکن نخواهد بود .فقط این را به یاد داشته باشید که شما چیزی را که پول بابت آن میدهید به دست می آورید .


منبع :www.bitasoft.ir