پرش به محتوا

بایگانی

دسته بندی: مقالات سخت افزار
امروزه تقریبا همه‌ی قطعات سخت افزاری معمول که تا قبل ، از طریق کابل‌های بزرگی با نام IDE به درگاهی به همین نام در مادربرد متصل می‌شدند هم‌اکنون از طریق درگاه SATA با مادربرد ارتباط برقرار می‌کنند .
با توجه به استفاده روزافزون از قطعاتی چون سی دی رایترها و دی‌وی‌دی رایترها و هارددیسک‌های ساتا ، امروزه در داخل هر کامپیوتر خانگی یک یا چند وسیله که از درگاه SATA برای ارتباط استفاده میکنند به چشم می‌خورد .
در این مقاله اصلا قصد نداریم در مورد مزایای SATA صحبت کنیم .
اما نکته ظریفی در این بین مطرح هست که تقریباٌ اکثر کاربران بدان دقت نمیکنند .
همان طور که می‌دانید علاوه بر کابل اطلاعاتی (DATA) که تفاوت زیادی با نوع IDE خود دارد ، کابل برق قطعاتی که از طریق ساتا به مادربرد وصل می‌شوند هم متفاوت از حالت معمول است .
تصویر زیر نمایی از کابل های برق مورد استفاده برای قطعاتی که از طریق IDE , SATA به مادربرد وصل می‌شوند را نمایش میدهد .
کابل‌های برق ساتا با رنگ مشکی و کابل‌های برق IDE به رنگ سفید به راحتی از همدیگر قابل تشخیص‌اند

اما مشکلی که همیشه وجود داشته است کمبود و یا عدم وجود کابل برق ساتا در پاورِ سیستم است – چرا که پاورهای قدیمی کامپیوتر فاقد این نوع کابل و پاورهای جدید هم معمولا تنها شامل یک الی ۲ کابل برق از نوع ساتا هستند .
خوب به ظاهر این هم مشکلی نیست – چرا که با یک کابل تبدیل برق می‌توان به راحتی برق نوع اول را به نوع ساتا تبدیل کرد.
تصویر زیر یک تبدیل برق ساتا معمول را نمایش میدهد :

اما بیایبد نگاه دقیقتری به کابل استاندارد SATA پاور رایانه و کابلی که از طریق مبدل، به ساتا تبدیل کرده‌ایم بیاندازیم :

بله کابل استاندارد ساتا خروجی از پاور کامپیوترتان یک رشته سیم نارنجی رنگ اضافه دارد ! در واقع کابل استاندارد ساتا ۵ رشته‌ای است اما کابلی که ما از طریق مبدل معمولی ساتا ساخته ایم ۴ رشته ای است !

بر خلاف کابل برق‌های معمول ۴رشته ‌ای که تنها حاوی دو ولتاژ ۵ولت و ۱۲ولت هستند ، سیم نارنجی رنگ دارای ولتاژ +۳٫۳ ولتی است که که مورد استفاده قطعات سخت افزاری SATA (خصوصاً هارددیسک) است .
شما باید خیلی مراقب کابل برق ساتا باشید چون بعضی از آنها سیم ۳٫۳ volt ندارند، افراد ناشی اغلب از این گونه مبدل ها استفاده می کنند که ۴ پین را به ساتا تبدیل می کند اما کانکتور ۴ پین فقط ۱۲ ولت و ۵ ولت دارد و سیم نارنجی که ۳٫۳ ولت را دارد همراه ندارد.
شاید به ظاهر استفاده از کابل ۴ رشته‌ای و فاقد ولتاژ ۳٫۳ ولتی مشکلی نداشته باشد و هارددیسک به راحتی کار کند ، اما این موضوع باعث عدم کارکرد صحیح قطعات سخت‌افزاری SATA خصوصا هاردیسک ها میشوند و طول عمر مفید آنها را کاهش میدهد .
اگر سری به تعمیرکاران تخصصی رایانه بزنید آنها هم به شما پیشنهاد میکنند که مبدل‌های معمول که برای تبدیل برق IDE به SATA استفاده میشوند را تنها برای درایو نوری خود (مثل CD/RW یا DVD/RW) استفاده کنید و آنها را به هارددیسک متصل نکیند و از کابل استاندارد Power سیستم برای تغذیه برق هارددیسک استفاده کنید .
شاید بد نباشه که نگاهی به داخل کیس خود بیاندازید – بسیاری کابل استاندارد پاور را به دیسک نوری و کابل مبدل برق را به هارددیسک متصل کرده ‌اند . سیستم را خاموش و جای این ۲ را عوض کنید .
اگر هم پاور رایانه‌تان فاقد کابل‌ استاندارد برق SATA است فکر کنم اطلاعات روی هارددیسکتون ارزشش رو داشته باشه که بخواهید هزینه‌ای حدود ۲۰ هزار تومان رو برای خرید یک پاور جدید که به همراه خود چندین کابل استاندارد ساتا داره رو متقبل بشید .
کافی است کمی جستجو کنید تا ببینید افراد بیشماری تنها به خاطر استفاده از همین مبدل‌ها هارددیسک‌ها و اطلاعات مهم خود را به کل از دست داده اند … یا شاید هم هیچ گاه متوجه علت خرابی هارددیسک خود نشدند و باز هم از این مبدل‌ها برای تغذیه برق هارددیسک خود استفاده میکنند .

شاهوار
 

چاپ UV نسبت به چاپ افست معمولی به همان نسبت که گرانتر است مزایای فراوانتری دارد. ورود به چاپ UV در درجه اول یک تصمیم استراتژیک است که برای شخص این امکان را فراهم می‌کند که به قسمت‌های جدیدی از بازار و خریداران دسترسی داشته باشد. در بخش بسته‌بندی – که قسمت عمده‌ای از این بازار محسوب می‌شود- کسانی که حاضر به پرداخت بهای اضافی جهت قابلیت‌های چاپ UV و افکت‌های حاصل از آن باشند، مشتری بالقوه به شمار می‌روند.
نقش ارزش افزوده چاپ یووی با افزایش تنوع محصولات چاپی و با استفاده از طراحی‌های گوناگون بر روی سطوح چاپی مختلف (نظیر افکت‌های گوناگون و چاپ متالیک و چاپ بر روی انواع فویل‌ها و پلاستیک‌ها و همچنین انواع پوشش‌های مات و براق) در پایان کار، مشخص می‌شود. به این ترتیب می‌توان گفت که افست ورقی UV با چاپ بر روی طیف وسیعی از سطوح و جنس‌های مختلف، از ارزش افزوده قابل توجهی برخوردار می‌شود.

 


انواع مرکب و روش خشک شدن آنها
چگونگی خشک شدن مرکب در انواع روش‌های چاپی، از اهمیت بسزایی برخوردار است. در چاپ افست معمولی با مرکب‌های رایج، خشک شدن مرکب از طریق اکسیداسیون آن و در مجاورت هوای محیط اتفاق می‌افتد که این به ماهیت مرکب و فرمولاسیون آن بستگی دارد. در این روش از چاپ، مرکب‌ها بسته به نوع مرکب و سطح چاپ شونده و شرایط محیط، مدت زمانی را جهت خشک‌شدن نیاز دارند.
از یک سو می‌توان به مرکب‌هایی اشاره کرد که با قرار گرفتن در معرض اشعه مادون قرمز (Infra-‌Red) عمل خشک شدنشان اندکی تسریع می‌شود. البته مرکب‌های پایه آب و همچنین پوشش‌های ورنی پایه آب در این روش مورد استفاده قرار می‌گیرند. باید توجه داشت که این مرکب‌ها در حالت عادی نیز بعد از گذشت زمان معینی خشک می‌شوند اما گاهی بنا به نیاز – اغلب به خاطر حجم زیاد مرکب بر روی سطح چاپ شونده – اپراتورها از لامپ‌های IR جهت تسریع خشک‌شدن و جلوگیری از پشت زدن کار استفاده می‌کنند. این نکته لازم به ذکر است که چاپکاران گاهی بر این باورند که از هر مرکبی می‌توان جهت چاپ با سیستم خشک کن IR استفاده کرد، در صورتی که اگر مرکب، پایه آب (Water Base) نباشد، نه تنها به خشک شدن آن کمک نمی‌کند بلکه نتیجه عکس حاصل خواهد شد.
نسل دیگری از مرکب‌ها که چندین سال پیش روانه بازار شده و به صورت تجاری عرضه می‌شوند، مرکب‌های UV هستند که توسط لامپ‌های UV خشک می‌شوند.


 


 مرکب UV چیست؟
فرمولاسیون این مرکب‌ها به نحوی است که تنها با تابش اشعه ماورا بنفش (UV) خشک می‌شوند. در واقع تابش اشعه UV باعث ایجاد واکنش‌هایی در پیوندهای سطحی مرکب شده و عمل خشک شدن به سرعت انجام می‌شود.
بزرگترین چالش در این روش چاپ،  بالانس بین آب و مرکب است، زیرا که این محدوده بسیار باریک است و مرکب UV بسیار گران‌تر از مرکب معمولی چاپ است و برای یک راندمان بالا و سودآوری مناسب، شما نیاز به دانش فنی و تجربه فراوان دارید. شناخت واکنش‌های مختلف مرکب نسبت به تابش اشعه، مقادیر مختلف جذب اشعه نسبت به رنگ‌های گوناگون و انواع مختلف مرکب‌ها، مرکب سفید، رنگ‌های تفکیکی، ترانسپارنت و… نیاز به تخصص و تجربه دارد. برای مثال رنگ‌های تفکیکی زرد (Y)، ماژنتا (M) و سایان (C) زودتر و با انرژی کمتری خشک می‌شوند، در مقابل رنگ مشکی (K)، سفید و نقره‌ای انرژی بیشتری جهت خشک شدن نیاز دارند.
مرکب‌های UV مقدار قابل توجهی انرژی جهت شروع واکنش برای انجام عمل خشک شدن نیاز دارند ولی بر خلاف خشک‌کن‌های IR (مادون قرمز) یا خشک‌کن‌های گازی در ماشین‌های Web، گرما عامل خشک شدن مرکب نیست.
در سیستم UV این آغازگر واکنش شیمیایی است که باعث پلیمریزه شدن مرکب و شکل گرفتن  سریع پیوندهای سطحی در سرتاسر قشر مرکب و در نتیجه خشک شدن آن می‌شود. انرژی نورانی مربوط به طول موج اشعه UV باید به طور یکنواخت و ثابت و در طول پروسه چاپ به سطح چاپ شونده منتقل شود.


 


انواع مرکب UV
دو نوع سیستم مرکب UV وجود دارد که هر دو می‌توانند در ماشین‌های مختص UV و یا در ماشین‌های دو منظوره استفاده شوند.
Classic UV Ink :
نوع تکامل یافته و قابل پیش‌بینی بوده که از سال ۱۹۷۰ به‌طور پیوسته توسط چاپخانه‌داران مصرف می‌شود. این مرکب‌ها چه همراه پوشش و چه بدون استفاده از پوشش‌های ورنی قابل استفاده هستند و همچنین بر روی طیف وسیعی از سطوح و جنس‌های متفاوت قابل چاپ هستند. ماشین چاپ نیز به‌طور اختصاصی جهت چاپ UV ساخته شده است که از مواد اولیه مشخص جهت کارآیی و راندمان بهینه در تولید آن استفاده می‌شود.
:( hybrid) Non Classic1UV      
این مرکب‌ها دوگانه‌اند. البته بایستی با یک پوشش ورنی UV در حین چاپ استفاده شوند. این مرکب‌ها در بعضی موارد می‌توانند با نوردهای افست معمولی نیز استفاده شوند ولی بعضی از انواع مرکب نیز نیاز به لاستیک و نوردهای مخصوص (Combi) دارند.
خشک کن‌های UV یا هوای گرم/‌‌ IR  نیز در انتهای ماشین و پس از آخرین واحد چاپ مورد نیاز است.
البته گاهی بسته به پوشش مرکب و سرعت ماشین، استفاده از خشک‌کن‌های بین برج‌های ماشین چاپ نیز ضروری به نظر می‌رسد.


 


انواع ماشین‌های چاپ UV
ماشین‌های چاپ UV به طور اختصاصی فقط برای چاپ UV طراحی و ساخته می‌شوند، یا دو منظوره هستند که برای چاپ افست UV یا چاپ افست معمولی قابل استفاده باشند.
در ماشین‌هایی که فقط چاپ UV انجام می‌دهند، زمانی صرف شستن ماشین برای تعویض مرکب نمی‌شود، زیرا مرکب UV در معرض هوا روی نوردها خشک نمی‌شود و انجام یک پروسه (یعنی چاپ با مرکب UV) راندمان تولید را بالا می‌برد. البته در این نوع چاپ، هزینه مرکب و مواد اولیه بالاتر از مرکب معمولی است.
در ماشین‌های هیبرید که هر دو نوع سیستم استفاده می‌شود یعنی هم مرکب‌های معمولی (پایه روغنی) و هم مرکب‌های UV، نوردها هر بار برای کارهای مختلف باید تنظیم شوند و برای تعویض مرکب‌ها به‌طور کامل شسته شوند که این تعویض‌ها علاوه بر زمان زیادی که صرف آن می‌شود، کاری دشوار است. این نوع ماشین‌ها برای انواع چاپ تجاری و بسته‌بندی و بر روی تمام سطوح، قابل استفاده و مطلوب هستند. با توجه به جدید بودن این نوع ماشین، جا دارد توضیحات بیشتری در این‌باره ارایه شود.


 


سیستم هیبرید
سیستم چاپ افست به روش UV با رونق گرفتن مرکب‌های هیبرید و  بهسازی سیستم‌های پوشش ورنی می‌روند که جای خود را در سیستم افست ورقی بازتر کنند. پیش از این، چاپ UV به چاپکاران جسور و پر تلاش و با تجربه محول می‌شد که با مشکلات فراوان و صرف زمان و انرژی بسیار و کسب تجارب ارزشمند تا حدودی به نتیجه دلخواه نایل می‌شدند ولی امروزه این فرایند یعنی پروسه چاپ UV، تا حدود زیادی با اتوماسیون همراه شده و مراحل مختلف آن قابل پیش‌بینی شده است. بسیاری از چاپکاران افست ورقی اولین تجربه‌شان را در زمینه چاپ UV در قالب واحد پوشش UV فلکسو در انتهای ماشین چاپ تجربه کرده‌اند. ولی با ورود مرکب‌های UV  هیبرید،  چاپ UV شهرت بیشتری یافت. نسل اول مرکب‌های یووی هیبرید، مخلوطی از مرکب‌های معمولی و اجزای UV بودند (به همین دلیل به آن «هیبرید» به معنای دوگانه یا مختلط گفته شد) که حاوی آغازگرهای نوری  (Photo initiators) به عنوان عنصر اصلی جهت خشک شدن مرکب در اثر تابش اشعه یووی بودند.
امروزه آخرین نسل از مرکب‌های یووی هیبرید با درجه خلوص بالا تولید می‌شود که در آن دیگر اثری از اجزای تشکیل دهنده مرکب‌های معمولی وجود ندارد. اگرچه امروزه واژه «هیبرید» همچنان برای این مرکب‌ها استفاده می‌شود اما این مربوط به سازگاری این مرکب‌ها با نوردها و داروهای استفاده شده برای مرکب‌های معمولی است و ربطی به اجزای تشکیل دهنده مرکب ندارد. این نتیجه تکامل مواد اولیه تشکیل‌دهنده مرکب‌ها است، به همان نسبت که در تهیه پلیت‌ها، لاستیک‌های چاپ، نوردها و مواد شوینده بهبودی حاصل شده، در این مواد نیز ارتقای کیفیت به چشم می‌خورد. تعداد زیادی از چاپکاران بعد از مشاهده مزایای فراوان چاپ با مرکب هیبرید، دیگر سراغ چاپ با مرکب‌های معمولی نرفته‌اند.
سیستم چاپ UV علاوه بر درخشندگی و براقیت فوق‌العاده از یک طرف امکان چاپ  بر روی مواد مختلفی نظیر فیلم‌های پلی‌مری نازک تا ورق‌های فلزی ضخیم را به شما می‌دهد و از طرف دیگر امکان جابجایی، برش و دایکات ورق‌های قسمت تحویل ماشین چاپ را بلافاصله بعد از چاپ فراهم می‌سازد که این ویژگی میزان خروجی ماشین را افزایش می‌دهد زیرا دیگر زمانی جهت خشک شدن کار صرف نخواهد شد. جلد مجلاتی که با این سیستم چاپ شده‌اند نیز در مقابل سایش مقاوم‌تر خواهند بود. خلاصه کلام که چاپ UV ورق‌‌های با دوام‌تری تحویل خواهد داد.


 


لامپ‌های UV  و انرژی گرمایی آنها
یکی از چالش‌های اصلی چاپ UV، کنترل و مهارکردن انرژی حرارتی است که در اثر کار لامپ‌های UV به وجود می‌آید. در «لامپ‌های UV کوارتز» رایج، وقتی برق در مدار جریان می‌یابد، جیوه به پلاسما تبدیل می‌شود که در نتیجه پلاسما اشعه UV از خود ساطع می‌کند. مرکب‌های UV نیاز به دوز شدیدی از انرژی UV دارند که در نتیجه پلیمریزه شده و واکنش شیمیایی که سبب سخت‌شدن مرکب مایع می‌شود در کسری از ثانیه اتفاق افتد. لامپ‌های کوارتز قبل از حرکت ماشین و شروع چاپ نیاز به زمانی جهت گرم شدن دارند. فعال کردن لامپ و زمان شروع چاپ باید با هم هماهنگ شود، اما لامپ‌ها در زمانی که ماشین بر روی چاپ نیست نباید فعال باشند. به همین خاطر تولیدکنندگان سیستم‌های UV انواع مختلفی از روش‌ها را جهت تنظیم خودکار روشن و خاموش شدن آن با شروع و پایان چاپ ابداع کرده‌اند. همچنین لامپ‌های کوارتز مقداری گاز ازن تولید می‌کنند که وارد محیط می‌شود.


ابـــداع LED (Light Emitting
(Diode، نقطه عطف پژوهش‌ها در ارتباط با سیستم یووی به شمار می‌رود.
استفاده لامپ‌های LED در پرینترهای Ink jet و پرینترهای عریض به عنوان خشک‌کن رایج است. نکته قابل توجه راجع به این لامپ‌ها انرژی بسیار کمی است که در عمل مصرف می‌کنند . این مقدار ۷۰ درصد کمتر از لامپ‌های معمولی است. این لامپ‌ها هیچ گرمایی تولید نکرده و گاز ازن نیز متصاعد  نمی‌کنند.
نکته جالب توجه در مورد این لامپ‌ها این است که به سرعت روشن می‌شوند و نیاز به زمانی برای گرم شدن ندارند.
تعدادی از تولیدکنندگان سیستم‌های چاپ UV در حال پژوهش برای تولید لامپ‌های LED-UV هستند. کمپانی Ryobi به زودی این لامپ‌ها را به صورت تجاری به بازار عرضه خواهد کرد. در این پروژه کمپانی مرکب‌سازی Toyo نیز در زمینه تولید مرکب‌های اختصاصی جهت لامپ‌های LED-UV، کمپانی Ryobi را همراهی خواهد کرد. Ryobi در این سیستم از لامپ‌های LED  365 نانومتر ساخت شرکت پاناسونیک استفاده می‌کند.
یک لامپ UV حدود ۱۰۰۰ ساعت عمر مفید دارد در صورتی‌که لامپ LED تقریباً ۱۲ برابر آن یعنی ۱۲۰۰۰ ساعت کار خواهد کرد.
در حالت عادی هر سیستم UV، برای هر لامپ ۲۸ کیلووات برق در ۴۰۰ ولت مصرف می‌کند در صورتی که هر LED تنها ۷ کیلو وات در ۲۰۰ ولت مصرف دارد و این بدان معناست که LED 70 درصد برق کمتری مصرف می‌کند.
ایرادی که هم اکنون به لامپ‌های LED-UV وارد است، این است که این لامپ‌ها فقط یک طول موج  UV تولید می‌کنند که به‌طور معمول ۳۹۵ یا ۳۶۵ نانومتر است و مرکبی با فرمولاسیون خاص می‌طلبند که با این طیف نوری هماهنگ باشد.
نکته‌ای که هنوز در صحت آن تردید وجود دارد این است که آیا LED-UV می‌تواند انرژی مورد نیاز جهت خشک کردن مرکب سفید و ورنی UV را نیز تأمین ‌کند یا خیر؟


 


مقابله با گرمای UV
به خاطر انرژی زیادی که در خلال تابش اشعه UV منتقل می‌شود، حرارت زیادی به وجود می‌آید که باید آن را از بین برد. اگر این حرارت که در زمان چاپ به وجود می‌آید به وسیله یک سیستم خنک‌کننده از بین نرود، سطح چاپ شونده را به حدی گرم می‌کند که در هنگام تماس، دست را می‌سوزاند.
یکی از راه‌های مقابله با این حرارت، استفاده از سیستم آب سرد است که هم ماشین چاپ و هم اطاقک مربوط به لامپ UV را خنک می‌کند. دریچه گردان خودکاری که بر روی لامپ UV تعبیه شده است، در زمانی که ماشین از حرکت می‌ایستد با بسته شدن، سطوح چاپ شونده را در مقابل حرارت ناشی از لامپ UV حفظ می‌کند. جهت کاهش هرچه بیشتر انتقال حرارت به ماشین چاپ، غلاف بیرونی پوشاننده لامپ UV به‌طور کامل با آب سردی که در آن جریان دارد، خنک می‌شود.
رفلکتورها بخش مهمی از سیستم UV را تشکیل می‌دهند. لامپ‌های UV کوارتز بین ۴۵ تا ۵۰ درصد از انرژی UV را به سطح چاپ شونده منتقل می‌کنند، در صورتی که رفلکتورهایی که لامپ UV را احاطه کرده‌اند مابقی انرژی UV را به سطح چاپ شونده هدایت می‌کنند.
کمپانی‌‌های مختلف، روش‌های متعددی را جهت کنترل گرمای ناشی از لامپ‌های یووی به کار می‌برند.
PRI  (Printing Research Inc) برای خنک کردن سیستم  UV از سیستم آب سرد استفاده می‌کند.
رفلکتورها در بسیاری از سیستم‌هایی که توسط جریان هوا خنک می‌شوند، (مانند Nordson-IST-Gragix-GEW-Eltosh) توسط مواد چندرنگی پوشیده شده‌اند که برای انتقال بهینه انرژی UV به ورق‌های چاپی و همچنین جذب انرژی حرارتی مادون قرمز تولید شده، عمل می‌کنند.
برخی سیستم‌های خاص UV نظیر سیستم Cool Cure متعلق به کمپانی IST  برای چاپ و بسته‌بندی محصولاتی که به طور مستقیم با مواد غذایی در ارتباط هستند یا برای موادی مثل پلاستیک‌ها، مایلار (پلی‌استر نازک و محکمی که در ساختن نوار صوتی کاربرد دارد) و فویل که تحمل گرمای ناشی از سیستم UV معمولی را ندارند، طراحی شده‌اند.
با جایگزینی نیتروژن به جای اکسیژن، راندمان کار در پروسه خشک‌شدن مرکب به خوبی بالا می‌رود و انرژی کمتری مورد نیاز است و گرمای انتقال یافته به ورق چاپی به حداقل می‌رسد.
GEW   بر این مدعاست که تمام سیستم‌های UV این کمپانی قابلیت ارتقا جهت کارکردن با نیتروژن را دارند.
کمپانی التوش (Eltosh) با سیستم جدیدش به نام Twin Ray UV IF فقط با استفاده از رفلکتور UV و ۲ فرستنده و ۲ لامپ کوچک در یونیت UV، گرما را بیش از ۵۰ درصد کاهش داده است. با این ۲ لامپ که ۳۰۰ وات بر اینچ انرژی تولید می‌کند این امکان فراهم می‌آید که سطوح چاپی حساس به حرارت، بدون کوچکترین تغییر شکلی و بی‌نیاز از هیچ سیستم خنک کننده‌ای، با آخرین سرعت چاپ شوند.
مدل P3 UV به عنوان نسل سوم از سیستم‌های UV کمپانی AMS شکل خاصی از حالت لامپ‌ها را به شکل بشقابی دوتایی به نمایش گذاشته است که پرتوهای نوری را به نحوی پخش می‌کند که بیشترین تأثیر را با کمترین مصرف انرژی دارند.
میزان اشعه این لامپ‌ها ۴۰۰ وات بر اینچ می‌باشد که چاپکاران اغلب با قدرت ۳۰۰ وات بر اینچ به نتیجه دلخواه خود می‌رسند.
P3 UV طوری طراحی شده است که ۴۰ درصد کمتر برق مصرف می‌کند و دریچه‌های آن به نحوی طراحی شده‌اند که در برخورد با درجه حرارت بالا و بخار ناشی از پروسه تابش اشعه، فلزات و اجزای داخلی آن از خوردگی ناشی از بخار آب مصون می‌ماند.
کمپانی Nordson به جای استفاده از ۳ لامپ UV با قدرت ۴۰۰ وات از ۲ لامپ با قدرت ۶۰۰ وات استفاده کرده است که این تغییر، انرژی بیشتری را به سطح چاپی منتقل می‌کند و خشک شدن مرکب به‌ویژه در تنپلات‌ها به صورت عمیق‌تر و با دوام‌تری صورت می‌گیرد. در ضمن هزینه‌ها هم پایین‌تر می‌آید یعنی مصرف‌کننده هزینه خرید و نگهداری برای ۲ لامپ را می‌پردازد نه ۳ لامپ.
PRI آخرین تکنولوژی خود را با نام Zone UV Curing System عرضه کرده است.
در این سیستم به جای آب از هوای سرد برای خنک کردن استفاده می‌شود. در این سیستم ۸ عدد لامپ ۱۰ اینچی به صورت خطی به کار گرفته شده‌اند که در این حالت در طول مدت چاپ بنا به نیاز، نوع و ابعاد کار، اپراتور تعداد مشخصی از لامپ‌ها را به دلخواه روشن می‌کند و لازم نیست که همه لامپ‌ها در طول مدت چاپ روشن باشد. این شیوه مقدار زیادی صرفه‌جویی در هزینه به همراه دارد.
کمپانی‌هایی نظیر Grafix  و IST در سیستم‌های خود روشی را به کار گرفته‌اند که در هنگام استفاده نکردن از لامپ و در هنگام خوابیدن ماشین، لامپ به حالت Stand by قرار می‌گیرد. در این حالت برون داد آن به کمترین مقدار ممکن می‌رسد که با این روش دیگر نیازی به خاموش کردن لامپ و صرف انرژی فراوان برای گرم کردن مجدد آن نیست.
کمپانی GEW سیستم جدیدش به نام Ebrick را به نحوی طراحی کرده که از امواج (Square-Wave) سود جسته است و در آن، انرژی UV بیشتری از لامپ دریافت می‌کند. در حالی‌که انرژی ورودی به لامپ از انواع لامپ‌های UV معمولی کمتر است، ۳۰درصد انرژی کمتر مصرف شده و ۲۰ درصد اشعه UV بیشتر (با همان میزان ورودی) تولید می‌کند.
بهسازی و اصلاح در طراحی واحدهای خشک کن یووی  به چاپکاران کمک کرده که پروسه چاپ را هم با راندمان انرژی بالا و  هم با اپراتوری آسان به انجام رسانند
www.iranprint.com


ELITEGROUP BLACK SERIES A890GX-AU
سرانجام پلتفرم جدید خود را متناسب با اعضای تازه‌وارد محصولاتش ارایه کرد و از این به بعد ساختار لئو به جای ساختار دراگون مورد استفاده قرار می‌گیرد. در این ساختار پردازنده‌های ۶ هسته‌ای توبان(Thuban) به همراه مادربوردهای مجهز به تراشه ۸۹۰ GX/FX و کارت‌های گرافیکی سری ۵۰۰۰ در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند و راه‌حل جدید این شرکت را تشکیل می‌دهند. کارت‌های گرافیکی سری ۵۰۰۰ دو سه ماهی هست که در بازار حضور دارند و مادربوردها نیز که قرار است تا ماه آپریل (حدود اردیبهشت ماه) به‌طور رسمی توزیع شوند، به مرحله تولید انبوه رسیده‌اند و فقط می‌ماند پردازنده‌ این ساختار جدید که آن هم احتمالا در همان ماه آپریل توزیع می‌شود. ساختار قبلی دراگون از پردازنده‌های چهار هسته‌ای فنوم ۲ استفاده می‌کرد و کارت‌های گرافیکی آن نیز از سری ۴۰۰۰ بود که روی مادربوردهای مجهز به تراشه‌های سری ۷ نصب می‌شدند و اکنون لئو جایگزین پلتفرم قبلی می‌شود. در ساختار لئو رم‌های DDR3 به‌کار می‌روند و کارت‌های گرافیکی آن نیز از دایرکت ایکس ۱۱ پشتیبانی می‌کنند. تراشه مادربورد نیز از دو بخش RD890 به عنوان پل شمالی و SB850 به عنوان پل جنوبی تشکیل شده است.

قبل از بررسی این مدل باید گفت هنوز اطلاعات رسمی تراشه‌های ۸۹۰ منتشر نشده و روی سایت AMD نیز مشخصات این مدل‌ها و حتی درایورهای آن را نمی‌توان پیدا کرد با این حال رقابت بر سر توزیع رسمی این مدل‌ها باعث شده تا هر کدام از تولیدکنندگان مادربورد تلاش کنند تا زودتر به بازارهای مصرفی برسند که این موضوع را در مورد ایران هم می‌توان دید. در حال حاضر شرکت سازگار ارقام این مدل‌ها را برای بررسی و توزیع در اختیار رسانه‌ها قرار داده که با توجه به فاصله زمانی انتشار این مدل‌ها حرکت قابل تقدیری است.

یک خبر دیگر هم این‌که انویدیا به زودی تراشه‌های جدید nForce 980a SLI را منتشر خواهد کرد و بنابراین رقابت در زمین AMD با شدت بیشتری دنبال خواهد شد. این تراشه از پردازنده‌های ۴۵ نانومتری AMD پشتیبانی می‌کند و جایگزین چیپ‌های ۷۸۰a SLI خواهد شد.


A890GXM-AU

مادربورد تراشه ۸۹۰ الایت‌گروپ مدت زیادی نیست که تولید شده و در کنار سایر برندها به رقابت ادامه می‌دهد با این تفاوت که در این برند معمولا قیمت تمام شده محصول نقشی اساسی در بازاریابی و بازارسازی آن دارد اما در برندهای دیگر قیمت در رده دوم اهمیت جای می‌گیرد. با این حال رده محصولات Black Series الایت‌گروپ توان بیشتری برای اورکلاکینگ دارند و نوع قطعات استفاده شده در آن‌ها نیز دارای کیفیت بهتری است. در یک معرفی کلی و مختصر باید گفت این مادربورد مجهز به سوکت AM3 است و از پردازنده‌های فنوم ۲ با توان ۱۴۰ وات پشتیبانی می‌کند. تراشه گرافیکی آنبورد این مدل از نوع HD4290 است که با فناوری‌هایی مثل کراس فایر و هیبرید کراس فایر سازگار است ضمن این‌که نسخه دایرکت ایکس قابل پشتیبانی توسط آن از نوع ۱/۱۰ است. این مادربورد دارای چهار نوع خروجی تصویری است و تراشه صوتی آن قدرت ارایه صدای ۸ کانال را دارد. در بخش درایوها می‌توان ۵ پورت ساتا ۶ گیگابیت در ثانیه با پشتیبانی از فناوری‌های Raid 0, 1 , 5 و ۱۰ را دید که توسط پل جنوبی از نوع SB850 کنترل می‌شود. یک درگاه eSATA نیز در پنل پشت مادربورد قرار دارد. این نمایی کلی از مشخصات اصلی مادربورد است که توسط تراشه ۸۹۰GX و پل جنوبی SB850 فراهم می‌شود.

اغلب پردازنده‌های جدید فنوم ۲ مبتنی بر سوکت AM3 هستند که از رابط‌هایپرترنسپورت ۳ برای ارتباط با تراشه استفاده می‌کنند. این ارتباط می‌تواند تا ۵۲۰۰ مگاترنسفر در ثانیه باشد. ضمنا در حال حاضر پردازنده‌های AMD در رده خانگی قیمت بسیار مناسبی پیدا کرده‌اند و می‌توانید از بین دو هسته‌ای‌ها تا چهار هسته‌ای‌ها، مدل‌های مناسبی را با توجه به قیمت آن‌ها پیدا کنید. در بین دوهسته‌ای‌ها مدل Athlon 64 X2 245 با قیمت حدود ۶۵ هزار تومان، در بین سه هسته‌ای مدل Athlon II X3 425 با قیمت حدود ۸۵ هزار تومان و در بین چهار هسته‌ای‌ها Athlon II X4 620 با قیمت حدود ۱۰۰ هزار تومان انتخاب‌های مناسبی برای یک سیستم با پردازنده‌ AMD هستند و این‌ها صرف‌نظر از مدل‌های قدرتمندی مثل Phenom II X4 955 با قیمت حدود ۱۸۰ هزار تومان و Phenom II X4 965 با قیمت حدود ۲۰۰ هزار تومان هستند. این دو پردازنده آخر از انواع ۱۴۰ و ۱۲۵ وات هستند و قدرت قابل قبولی برای اورکلاک دارند. بنابراین برای سیستمی که قرار است بر مبنای پردازنده‌های AMD بر پا شود گزینه‌های خوبی در دسترس هستند.

در مورد تراشه مادربورد باید گفت پل شمالی با نام RD890 تقریبا ساختار قبلی خود را حفظ کرده است. ارتباط با رم از طریق پردازنده انجام می‌شود و کنترل بخش گرافیکی بر عهده پل شمالی است. پل شمالی در فرکانس ۲ هزار مگاهرتز اجرا می‌شود و ساختار آن از ۲۰۵ میلیون ترانزیستور تشکیل شده که با فناوری ۵۵ نانومتری ساخته شده‌اند. ولتاژ این تراشه یک ولت است. مهم‌ترین ویژگی‌های این تراشه پشتیبانی از HT 3.0 و ارایه دو رابط PCIe با سرعت x16 است. مسیر FSB از دو کانال ۲ گیگاهرتز تشکیل شده و با فرکانس ۴ گیگاهرتز اجرا می‌شود. پهنای باند باس در حالت بیشینه نیز ۶۳/۱۵ گیگابایت است.

پل جنوبی با نام SB850 همان وظایف رایج برای اغلب پل‌های جنوبی را دارد اما تفاوت‌هایی نیز در آن دیده می‌شود. کنترل بخش صوتی و شبکه، کنترل ذخیره‌سازها مثل هارددیسک و درایو نوری و موارد مرتبط با این قطعات، مهم‌ترین قسمت‌های پل جنوبی هستند. نکته مهم در مورد این تراشه، پشتیبانی درونی از درگاه نسل سوم ساتا با سرعت ۶ گیگابیت در ثانیه است؛ به‌طوری‌که مانند راه‌حل‌های فعلی اینتل از تراشه، جداگانه استفاده نمی‌شود با این حال تعداد پورت‌ها زیاد نیست و روی بورد، ۵ درگاه ساتا را خواهید دید که از فناوری Raid هم پشتیبانی می‌کنند. به هر حال ورود این تکنولوژی به پل جنوبی در مادربوردهای سازگار با پردازنده‌های AMD‌ می‌تواند سرعت این پلتفرم را افزایش دهد. نکته دیگر در مورد پل جنوبی، عدم پشتیبانی از نسل سوم USB‌ است. تمام درگاه‌های USB روی مادربورد همچنان با نسل دوم این پورت سازگار هستند با این حال الایت‌گروپ برای رفع مشکل راه‌حل جالبی دارد. در بسته‌بندی مادربورد یک براکت حاوی دو درگاه USB را خواهید دید که روی شکافx1 PCIe نصب می‌شود. این قطعه جانبی که به همراه مادربورد عرضه می‌شود قدرت پشتیبانی از نسل سوم این درگاه را دارد.

تراشه گرافیکی آنبورد یا مجتمع در این مادربورد از نوع HD 4290 است با این حساب AMD در این مدل‌ها از دایرکت ایکس ۱/۱۰ پشتیبانی می‌کند و دایرکت ایکس ۱۱ را به کارت گرافیکی واگذار کرده که می‌تواند یکی از اعضای تازه‌وارد سری ۵۰۰۰ باشد. تراشه گرافیکی HD 4290 تراشه قدرتمندی برای بازی‌ها نیست و نمی‌توان برای اجرای گرافیکی مناسب از آن بهره برد با این حال بسیاری از فعالیت‌های روزمره با آن قابل اجرا است و در این سطح نیازی به کارت گرافیکی جداگانه نیست ضمن این‌که اگر به پنل پشت مادربورد دقت کنید خواهید دید که چهار نوع از پورت‌های رایج برای اتصال به وسایل نمایشگر از قبیل مانیتور و تلویزیون فراهم شده که می‌توان توسط آن تصاویر ویدیویی را با کیفیت قابل قبولی مشاهده کرد. هر چند در این مورد باید گفت تراشه قبلی از سری هفت نیز از همین رده و از نوع HD 4200 بود و می‌توان گفت از نظر پردازش گرافیکی اختلاف چندانی بین این دو تراشه نیست زیرا مدل‌های نزدیکی دارند. تراشه HD 4290 دارای فرکانس ۵۰۰ مگاهرتز و دارای ۴۰ واحد سایه‌زنی است. این تراشه بر اساس فناوری ساخت ۵۵ نانومتر تولید می‌شود و از دایرکت ایکس نسخه ۱/۱۰ پشتیبانی می‌کند. میزان پردازش پیکسلی این تراشه ۱۹۷۰ مگاپیکسل در ثانیه است. این تراشه می‌تواند تا ظرفیت ۵۱۲ مگابایت از حافظه مشترک با رم استفاده کند. طی بررسی‌ها مشخص شد عملکرد کلی حافظه گرافیکی مقدار ۷۳/۱۰ گیگابایت بود که میزان پهنای باند حافظه داخلی ۵/۸ گیگابایت در ثانیه و میزان پهنای باند برای انتقال اطلاعات نیز ۱/۳ گیگابایت در ثانیه بود. اگر نگاهی جزیی‌تر به این بخش داشته باشیم باید گفت میزان پهنای باند سیستم به حافظه ۲/۳ و میزان پهنای باند حافظه به سیستم ۴/۲ گیگابایت بر ثانیه است. جالب است بدانید به ازای هر یک مگاهرتز ۴/۲ مگابایت بر ثانیه و به ازای هر وات مصرف انرژی ۷/۲۰۱ مگابایت بر ثانیه انتقال اطلاعات انجام می‌شود. در بررسی انجام شده توسط برنامه SISOFTSANDRA مشخص شد کد تراشه از نوع RV610 است و پردازنده‌های استریم آن در فرکانس ۷۰۰ مگاهرتز اجرا می‌شوند. بیشترین بازدهی این بخش در پردازش گرافیکی ۵۶ گیگافلاپ عنوان شده است که به نظر می‌رسد کمی دور از واقعیت باشد. در تست‌های این برنامه میزان پردازش بافتی و پیکسلی ۸/۲ گیگاتکسل و ۸/۲ گیگا پیکسل مشخص شد.

حافظه‌ها در مادربورد A890GXM-A(U) از نوع DDR3 هستند که به‌طور مستقیم به پردازنده مرتبط می‌شوند و می‌توانند تا ۳۲ گیگابایت ظرفیت داشته باشند. البته با شرایط فعلی این رقم به هیچ عنوان قابل دستیابی نیست. با این حال می‌توان تا ۸ گیگابایت رم را با قیمت مناسب تهیه کرد. محل نصب ۴ ماژول روی بورد تعبیه شده که به صورت دو کانال (۱۲۸ بیت) فعالیت می‌کنند. برای بررسی این مادربورد از دو ماژول دو گیگابایتی A-DATA استفاده کردیم که از نوع DDR3 هستند و تا فرکانس ۲۰۰۰ مگاهرتز امکان افزایش کلاک دارند. با استفاده از این ماژول‌ها در فرکانس ۱۳۳۳ مگاهرتز که فرکانس رایج اغلب رم‌های DDR3 است، میزان انتقال اطلاعات در حالت کلی ۶/۱۱ گیگابایت بر ثانیه بود و مصرف آن‌ها نیز به همراه تراشه به ۶۹ وات می‌رسد. البته حداکثر میزان پهنای باند حافظه ۸/۲۰ گیگابیت در ثانیه عنوان شده است.

روی مادربورد برای نصب کارت گرافیکی ۳ اسلات PCIe x16 فراهم شده و این‌ها صرف نظر از تراشه گرافیکی خود بورد هستند به این ترتیب می‌توان گفت این مادربورد یک مدل حرفه‌ای برای گیم است. نحوه قرارگیری کارت‌ها در حالت کراس فایر به صورت دو ارتباط x16 است که با افزایش این تعداد به ۳ کارت گرافیکی یکی از رابط‌ها با سرعت x16 و دو کارت دیگر با سرعت x8 به مادربورد متصل می‌شوند. یکی از ویژگی‌های بخش گرافیک فناوری هیبرید کراس فایر است که می‌تواند تراشه گرافیکی روی بورد را با کارت گرافیکی همراه کرده و ارتباط کراس فایر را میان این دو بر‌قرار کند در این شرایط می‌توان یکی از کارت‌های گرافیکی سازگار با تراشه HD 4290 را انتخاب و قدرت تراشه مجتمع را با تراشه کارت گرافیکی جمع کرد. البته این روش بیشتر به عنوان یک روش کم هزینه برای ارتقای توان گرافیکی سیستم مورد استفاده قرار می‌گیرد و نمی‌تواند جایگزین یک کارت گرافیکی مناسب برای بازی‌ها را بگیرد. اگر تصمیم به خرید کارت گرافیکی هم دارید بین ۱۰۰ تا ۲۰۰ هزار تومان انتخاب‌های معقولی بین محصولات ATI وجود دارد که به عنوان مثال می‌توان به کارت رادئون ۴۸۵۰ با حدود قیمت ۱۲۰ هزار تومان، کارت HD 5750 با حدود قیمت ۱۶۰ هزار تومان و کارت HD 4890 با حدود قیمت ۲۰۰ هزار تومان اشاره کرد.

دو شکاف PCIe X1 روی بورد وجود دارد که یکی از آن‌ها را می‌توانید برای نصب کارت USB 3 اختصاص دهید. یک شکاف PCI هم روی بورد دیده می‌شود. تراشه صوتی این مادربورد از نوع ALC892 ساخت شرکت Realtek است که از ۸ کانال صوتی پشتیبانی می‌کند، در پنل پشت مادربورد ۵ جک صوتی و خروجی S/PDIF نوری برای صدا وجود دارد اما از خروجی کواکسیال خبری نیست.

بخش شبکه این مادربورد از دو پورت گیگابیتی تشکیل شده که می‌توانند اطلاعات را با سرعت یک گیگابیت در ثانیه انتقال دهند. این پورت‌ها توسط تراشه ۸۱۱۱DL کنترل می‌شوند که در بالای بورد می‌توانید این دو تراشه را ببینید. این پورت‌ها قابلیت تیمینگ و تیم‌بندی هم دارند که باعث افزایش کارآیی مادربورد می‌شود.

شرایط تست

برای تست این مادربورد از پردازنده فنوم‌ X4 945 استفاده شد که فرکانس آن ۳ گیگاهرتز است. این پردازنده ۴ هسته‌ای ۸ مگابایت حافظه درونی دارد که حاصل چهار حافظه ۵۱۲ کیلوبایتی برای هر یک از هسته‌ها و یک حافظه ۶ مگابایتی مشترک در لایه سوم است. این مدل دارای ۷۵۸ میلیون ترانزیستور است و بر اساس فناوری ساخت ۴۵ نانومتری تولید می‌شود. فرکانس ۳ گیگاهرتزی این پردازنده حاصل FSB دویست مگاهرتزی در ضریب ۱۵ است و از فناوری‌هایی مثل MMX، ۳DNOW و SSE4A پشتیبانی می‌کند. این پردازنده با گارانتی ماتریکس توزیع می‌شود. رم‌ها شامل دو ماژول دو گیگابایتی ساخت A-DATA بودند که می‌توان فرکانس آن‌ها را تا ۲۰۰۰ مگاهرتز افزایش داد البته این ماژول‌ها در همان فرکانس پیش فرض ۱۳۳۳ مگاهرتز اجرا شدند. زمان تاخیر این رم‌ها ۹-۹-۹-۲۴ است و از رده اورکلاکینگ A-DATA هستند که تحت عنوان سری x مشخص شده و دارای یک فن است که روی ماژول‌ها را گرفته و آن‌ها را خنک می‌کند. این رم‌ها با گارانتی انفورماتیک گستر به فروش می‌رسند. کارت گرافیکی مورد استفاده نیز همان کارت HD5870 آزمایشگاه است که پیش از این بررسی مفصل آن را خوانده‌اید. این کارت ساخت XFX است و در ایران توسط سازگار ارقام توزیع می‌شود. این کارت یک گیگابایت حافظه GDDR5 دارد و تراشه آن نیز مجهز به ۱۶۰۰ پردازنده استریم است و در فرکانس ۸۵۰ مگاهرتز فعالیت می‌کند. فرکانس حافظه آن ۴۸۰۰ مگاهرتز است و از دایرکت ایکس ۱۱ پشتیبانی می‌کند. پاور ۸۸۵ وات گرین، یک هارددیسک رپتور ساخت وسترن دیجیتال با سرعت ۱۰ هزار دور در دقیقه و ظرفیت ۱۴۰ گیگابایت از دیگر قطعات این سیستم هستند.

برای درک بهتر کارآیی این تراشه جدید یک مادربورد از تراشه‌های سری قبل AMD را در کنار آن قرار دادیم با این حال باید توجه داشته باشید که کارآیی این دو مادربورد تنها به تراشه‌های آن‌ها مربوط نیست ضمن این‌که این تراشه‌ها از دو رده اورکلاکینگ و گیم انتخاب شده‌اند به‌طوری‌که تراشه ۷۹۰FX خاص اورکلاکینگ و پردازش‌های حرفه‌ای است در حالی‌که تراشه جدید ۸۹۰GX بیشتر روی گیم تاکید دارد. با این‌ حال می‌توانید برخی خصوصیات آن را از نظر فنی مشاهده کنید. به این ترتیب طبیعی است که اختلاف مواردی که مربوط به بخش پردازش هستند در تراشه قدیمی قوی‌تر باشد.

این عکس تغییر سایز یافته است ! برای دیدن عکس کامل روی این نوار کلیک کنید . اندازه عکس اصلی ۱۰۲۴×۷۶۵ می باشد .

نتیجه گیری

قیمت این مادربورد به عنوان تراشه جدید AMD که از ویژگی‌هایی مثل ساتا ۶ گیگابایت و پردازنده‌های جدید پشتیبانی می‌کند و به عنوان بخشی از ساختار تازه وارد لئو محسوب می‌شود کاملا منطقی است و نسبت به تراشه قبلی از این سری اختلاف زیادی ندارد. ضمن این‌که با یک پردازنده مناسب می‌توانید بازدهی بالایی در پردازش‌ها و گیم به‌دست آورید. در این شرایط می‌توان هزینه اضافی که برای خرید یک پردازنده و مادربورد (‌با توجه به رده حرفه‌ای) باید کنار گذاشته شود را به کارت گرافیکی اختصاص داد به این ترتیب این مدل از الایت‌گروپ گزینه مناسبی برای یک سیستم جدید است. با این حال توجه داشته باشید که علیرغم رده حرفه‌ای این مادربورد در میان محصولات الایت‌گروپ باز هم نمی‌توان برخی ویژگی‌های حرفه‌ای مثل اورکلاکینگ را در سطح بالا روی آن انجام داد.

مشخصات سیستم تست

۱-CPU: AMD PHENOM II X4 945 3.0 GHZ

2- MB: ECS A890GXM-AU

MB : MSI 790FX-GD70

3- RAM 2×۲GB DDR3-2000 9-9-9-24

4-VGA XFX HD5870 1GB GDDR5

5-Power Green GP885B

قیمت: ۱۵۹ هزار تومان

گارانتی سازگار
عصر ارتباط